ควรมานัตสึก เล่ม ๖

ถูกยกวัตรใช้ไม่ได้ หากเธอถูกเรียกเข้าหมู่อีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว ภิกษุนั้นสงฆ์พึงชักเข้าหาอาบัติเดิม (๑๖)

ควรมานัตสึกไป

{๔๘๒}[๑๖๒] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรมานัตสึกไป การให้มานัตแก่เธอผู้สึกแล้วใช้ไม่ได้ หากเธออุปสมบทใหม่ ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้วพึงให้มานัตแก่ภิกษุนั้น (๑๗)

ควรมานัตสึกไปบวชเป็นสามเณรเป็นต้น

{๔๘๓}ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรมานัตสึกไปบวชเป็นสามเณร การให้มานัตแก่สามเณรใช้ไม่ได้ หากเธออุปสมบทใหม่ ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว พึงให้มานัตแก่ภิกษุนั้น (๑๘)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรมานัตเกิดวิกลจริต การให้มานัตแก่เธอผู้วิกลจริตใช้ไม่ได้ หากเธอหายวิกลจริต ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว พึงให้มานัตแก่ภิกษุนั้น (๑๙)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรมานัตเกิดมีจิตฟุ้งซ่าน การให้มานัตแก่เธอผู้มีจิตฟุ้งซ่านใช้ไม่ได้ หากเธอไม่มีจิตฟุ้งซ่านอีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว พึงให้มานัตแก่ภิกษุนั้น (๒๐)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรมานัตเกิดกระสับกระส่ายเพราะเวทนา การให้มานัตแก่เธอผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนาใช้

ไม่ได้ หากเธอไม่กระสับกระส่ายเพราะเวทนาอีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว พึงให้มานัตแก่ภิกษุนั้น (๒๑)

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรมานัตถูกสงฆ์ยกวัตรฐานไม่เห็นอาบัติ การให้มานัตแก่เธอผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรใช้ไม่ได้ หากเธอถูกเรียกเข้าหมู่อีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว พึงให้มานัตแก่ภิกษุนั้น (๒๒)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรมานัตถูกสงฆ์ยกวัตรฐานไม่ทำคืนอาบัติ การให้มานัตแก่เธอผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรใช้ไม่ได้ หากเธอถูกเรียกเข้าหมู่อีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว พึงให้มานัตแก่ภิกษุนั้น (๒๓)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรมานัตถูกสงฆ์ยกวัตรฐานไม่สละทิฏฐิอันชั่วช้า การให้มานัตแก่เธอผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรใช้ไม่ได้ หากเธอถูกเรียกเข้าหมู่อีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว พึงให้มานัตแก่ภิกษุนั้น (๒๔)

กำลังประพฤติมานัตสึกไป

{๔๘๔}[๑๖๓] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้กำลังประพฤติมานัตสึกไป การประพฤติมานัตของเธอผู้สืกแล้วใช้ไม่ได้ หากเธออุปสมบทใหม่ ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว พึงประพฤติมานัตที่เหลือต่อไป (๒๕)

กำลังประพฤติมานัตสึกไปบวชเป็นสามเณรเป็นต้น

{๔๘๕}ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้กำลังประพฤติมานัตสึกไปบวชเป็นสามเณร การประพฤติมานัตของสามเณรใช้ไม่ได้ หากเธอ

อุปสมบทใหม่ ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว พึงประพฤติมานัตที่เหลือต่อไป (๒๖)

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้กำลังประพฤติมานัตเกิดวิกลจริต การประพฤติมานัตของเธอผู้เกิดวิกลจริตใช้ไม่ได้ หากเธอหายวิกลจริต ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้วที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว พึงประพฤติมานัตที่เหลือต่อไป (๒๗)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้กำลังประพฤติมานัตเกิดมีจิตฟุ้งซ่าน การประพฤติมานัตของเธอผู้มีจิตฟุ้งซ่านใช้ไม่ได้ หากเธอมีจิตไม่ฟุ้งซ่านอีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว

มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว พึงประพฤติมานัตที่เหลือต่อไป (๒๘)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้กำลังประพฤติมานัตเกิดกระสับกระส่ายเพราะเวทนา การประพฤติมานัตของเธอผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนาใช้ไม่ได้ หากเธอไม่กระสับกระส่ายเพราะเวทนาอีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว พึงประพฤติมานัตที่เหลือต่อไป (๒๙)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้กำลังประพฤติมานัตถูกสงฆ์ยกวัตรฐานไม่เห็นอาบัติ การประพฤติมานัตของเธอผู้ถูกยกวัตรใช้ไม่ได้ หากเธอถูกเรียกเข้าหมู่อีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว พึงประพฤติมานัตที่เหลือต่อไป (๓๐)

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้กำลังประพฤติมานัตถูกสงฆ์ยกวัตรฐานไม่ทำคืนอาบัติ การประพฤติมานัตของเธอผู้ถูกยกวัตรใช้ไม่ได้ หากเธอถูกเรียกเข้าหมู่อีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว พึงประพฤติมานัตที่เหลือต่อไป (๓๑)ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้กำลังประพฤติมานัตถูกสงฆ์ยกวัตรฐานไม่สละทิฏฐิอันชั่วช้า การประพฤติมานัตของเธอผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรใช้ไม่ได้ หากเธอถูกเรียกเข้าหมู่อีก ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว พึงประพฤติมานัตที่เหลือต่อไป (๓๒)

ควรอัพภานสึกไป

{๔๘๖}[๑๖๔] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรอัพภานสึกไปการอัพกานเธอผู้สึกแล้วใช้ไม่ได้ หากเธออุปสมบทใหม่ ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้วมานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้วสงฆ์พึงอัพภานภิกษุนั้น (๓๓)

ควรอัพภานสึกไปบวชเป็นสามเณรเป็นต้น

{๔๘๗}ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ควรอัพภานสึกไปบวชเป็นสามเณร การอัพภานสามเณรใช้ไม่ได้ หากเธออุปสมบทใหม่ ก็ให้ปริวาสเดิมนั้นแหละแก่เธอ ปริวาสที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่อยู่แล้วก็เป็นอันอยู่ดีแล้ว มานัตที่ให้แล้วเป็นอันให้ดีแล้ว ที่ประพฤติแล้วก็เป็นอันประพฤติดีแล้ว สงฆ์พึงอัพภานภิกษุนั้น (๓๔)