หัวข้อประจำขันธกะ เล่ม ๗

ปรินิพฺพุเต หิ สมฺพุทฺเธ เถโร จ ๔ กสฺสปวฺหโย

อามนฺตยิ ภิกฺขุคณํ สทฺธมฺมมนุปาลโก

ปาวายทฺธานมคฺคมฺหิ สุภทฺเทน ปเวทิตํ

สงฺคายิสฺสาม สทฺธมฺมํ อธมฺโม ปุเร ทิปฺปติ

เอเกนูนปญฺจสตํ อานนฺทมฺปิ จ อุจฺจินิ

ธมฺมวินยสงฺคีตึ วสนฺโต ๕ คุหมุตฺตเม

อุปาลึ วินยํ ปุจฺฉิ สุตฺตนฺตานนฺทปณฺฑิตํ

ปิฏกํ ตีณิ สงฺคีตํ ๑ อกํสุ ชินสาวกา ฯ

ขุทฺทานุขุทฺทกา ๒ นานา ยถาปญฺญตฺตวตฺตนา ๓ ฯ

น ปุจฺฉิ อกฺกมิตฺวาปิ ๔ วนฺทาเปสิ น ยาจิ จ

ปพฺพชฺชํ มาตุคามสฺส สทฺธาย ทุกฺกฏานิ เม ฯ

ปุราโณ พฺรหฺมทณฺฑํ จ โอโรโธ อุเทเนน สห

ตาว พหุ ทุพฺพลญฺจ อุตฺตรตฺถรณา ภิสิ

ภุมฺมตฺถรณา ปุญฺฉนิโย รโช จิกฺขลฺลมทฺทนา

สหสฺสจีวรํ อุปฺปชฺชิ ปฐมานนฺทสฺสวฺหยา ๕ ฯ

ตชฺชิโต พฺรหฺมทณฺเฑน จตุสจฺจํ อปาปุณิ ฯ

วสีภูตา ปญฺจสตา ตสฺมา ปญฺจสตา อิตีติ ๖ ฯ

_________________

๑ ม. ยุ. ปฏิปฺปสฺสมฺเภหิทานิ ฯ ๒ ยุ. ปญฺจสตีติ ฯ ๓ ยุ. วตฺถุ ฯ ๔ ยุ. จสทฺโท

นตฺถิ ฯ ๕ ยุ. วสฺสนฺโต ฯ

๑ ม. ยุ. สงฺคิตึ ฯ ๒ ม. ยุ. ขุทฺทานุขุทฺทเก ฯ ๓ ม. ยถาปญฺญตฺติวตฺตนา ฯ

ยุ. ยถาปญฺญตฺตึ วตฺตนา ฯ ๔ ม. อกฺกมิตฺวาน ฯ ยุ. อกฺกมิตฺวา ฯ ๕ ม. ยุ.

ปฐมานนฺทสฺสวฺหโย ฯ ๖ ม. ยุ. ปญฺจสตี อิติ ฯ

เรื่องเมื่อพระสัมพุทธปรินิพพานแล้ว พระเถระชื่อกัสสปผู้รักษา พระสัทธรรมได้ชี้แจงกะหมู่ภิกษุถึงถ้อยคำที่พระสุภัททะกล่าวหมิ่นพระธรรมวินัย เมื่อเดินทางไกลจากเมืองปาวาพวกเราจักสังคายนาพระสัทธรรม ในภายหน้าอธรรมจักรุ่งเรือง เรื่องเลือกสรรภิกษุ ๕๐๐ รูป

หย่อนหนึ่ง เรื่องเลือกพระอานนท์ เรื่องอยู่ใกล้ถ้ำอันอุดมเพื่อทำสังคายนาพระธรรมวินัย เรื่องถาม

วินัยกะพระอุบาลี เรื่องถามพระสูตรกะพระอานนท์ผู้ฉลาด เรื่องพระสาวกของพระชินะเจ้าได้ทำ

สัง

คายนาพระไตรปิฎก เรื่องอาบัติเล็กน้อยต่างๆ เรื่องปฏิบัติตามพระบัญญัติ เรื่องไม่ทูลถามเรื่องเหยียบ เรื่องให้ไหว้ เรื่องไม่ทูลขอ เรื่องให้มาตุคามบวช เรื่องข้าพเจ้ายอมรับอาบัติทุกกฏเพราะเชื่อท่านทั้งหลาย เรื่องพระปุราณะ เรื่อง พรหมทัณฑ์ เรื่องพระมเหสีกับพระเจ้าอุเทน

เรื่องผ้ามาก เรื่องผ้าเก่า เรื่องผ้า ดาดเพดาน เรื่องผ้าปูฟูก เรื่องผ้าลาดพื้น เรื่องผ้าเช็ดเท้า เรื่อง

ผ้าเช็ดธุลี เรื่องผ้าขยำกับโคลน เรื่องผ้า ๑๐๐๐ ผืนเกิดแก่พระอานนท์เป็นครั้งแรก เรื่องพระฉันนะ

ถูกลงพรหมทัณฑ์ได้บรรลุสัจจะ ๔ พระเถระผู้เชี่ยวชาญ ๕๐๐ รูป ฉะนั้น จึงเรียกว่าแจง ๕๐๐ ฯ

หัวข้อประจำขันธกะ จบ