เรื่องไม้ชำระฟัน เล่ม ๗

พระพุทธานุญาตไม้ชำระฟัน

{๑๗๓} [๒๘๒] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุทั้งหลายไม่เคี้ยวไม้ชำระฟัน ปากมี กลิ่นเหม็น ภิกษุทั้งหลายจึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระ ผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

โทษในการไม่เคี้ยวไม้ชำระฟัน

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การไม่เคี้ยวไม้ชำระฟันมีโทษ ๕ ประการนี้ คือ

๑. นัยน์ตาไม่แจ่มใส

๒. ปากมีกลิ่นเหม็น

๓. ลิ้นรับรสอาหารไม่บริสุทธิ์

๔. ดีและเสมหะห่อหุ้มอาหาร

๕. ไม่ชอบอาหาร

การไม่เคี้ยวไม้ชำระฟันมีโทษ ๕ ประการนี้แล

อานิสงส์ในการเคี้ยวไม้ชำระฟัน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การเคี้ยวไม้ชำระฟันมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้ คือ

๑. นัยน์ตาแจ่มใส

๒. ปากไม่มีกลิ่นเหม็น

๓. ลิ้นรับรสอาหารบริสุทธิ์

๔. ดีและเสมหะไม่ห่อหุ้มอาหาร

๕. ชอบอาหาร

การเคี้ยวไม้ชำระฟันมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตไม้ชำระฟัน”

พระพุทธานุญาตขนาดไม้ชำระฟัน

{๑๗๔} สมัยต่อมา พวกภิกษุฉัพพัคคีย์เคี้ยวไม้ชำระฟันที่ยาวและตีสามเณร ด้วยไม้ชำระฟันเหล่านั้น ภิกษุทั้งหลายจึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระ ภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงเคี้ยวไม้ชำระฟันที่ยาว รูปใดเคี้ยว ต้องอาบัติทุกกฏ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตไม้ชำระฟันยาว ๘ นิ้ว เป็นอย่างยิ่ง และไม่พึงตีสามเณรด้วยไม้นั้น รูปใดตี ต้องอาบัติทุกกฏ”

{๑๗๕} สมัยต่อมา ภิกษุรูปหนึ่งเคี้ยวไม้ชำระฟันที่สั้นเกินไป ไม้ชำระฟันหลุด เข้าไปติดในคอ ภิกษุทั้งหลายจึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงเคี้ยวไม้ชำระฟันที่สั้นเกินไป รูปใด เคี้ยว ต้องอาบัติทุกกฏ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตไม้ชำระฟันขนาด ๔ นิ้วเป็นอย่างตํ่า”

พระพุทธบัญญัติห้ามจุดไฟเผากองหญ้า

{๑๗๖} [๒๘๓] ก็โดยสมัยนั้นแล พวกภิกษุฉัพพัคคีย์จุดไฟเผากองหญ้า ชาวบ้านพากันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ... เหมือนคนเผาป่า” ภิกษุ ทั้งหลายจึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงเผากองหญ้า รูปใดเผา ต้องอาบัติ ทุกกฏ”