SN 4.25

Māradhītusutta

Depressed, Māra laments to his three daughters of his failure to distract the Buddha. So they take on the task themselves, and assume a variety of sensuous forms to tempt him. But they fail too, and Māra castigates them for being so presumptuous.

ฉบับหลวงมารธีตุสูตรที่ ๕

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๕๐๕ครั้งนั้นแล มารธิดาทั้ง ๓ คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา จึงพากันเข้าไปหาพระยามารถึงที่อยู่ ครั้นแล้วจึงถามพระยามารด้วยคาถาว่า ข้าแต่คุณพ่อ คุณพ่อมีความเสียใจด้วยเหตุอะไร หรือเศร้าโศกถึงผู้ชายคนไหน หม่อมฉันจักผูกผู้ชายคนนั้นด้วยบ่วงคือราคะ นำมาถวาย เหมือนบุคคลผูกช้างมาจากป่า ฉะนั้นชายนั้นจักตกอยู่ในอำนาจของคุณพ่อ ฯ

ข้อ ๕๐๖พระยามารกล่าวว่า ชายนั้นเป็นพระอรหันต์ผู้ดำเนินไปดีแล้วในโลก ไม่เป็นผู้อันใครๆ พึงนำมาด้วยราคะได้ง่ายๆ ก้าวล่วงบ่วงมารไปแล้ว เพราะฉะนั้น เราจึงเศร้าโศกมาก ฯ

ข้อ ๕๐๗ครั้งนั้นแล มารธิดา คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา จึงพากันเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นแล้วกราบทูลพระผู้มีพระภาคอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระสมณะ พวกหม่อมฉันจักขอบำเรอพระบาทของพระองค์ ฯ

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคมิได้ทรงใส่พระทัยถึงคำของนางมารธิดาเหล่านั้น เพราะพระองค์ทรงน้อมพระทัยไปในความสิ้นอุปธิกิเลสอย่างยอดเยี่ยม ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๑๕๔ลำดับนั้น มารธิดา คือนางตัณหา นางอรดี นางราคา จึงหลีกออกไป ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง แล้วร่วมคิดกันอย่างนี้ว่า ความประสงค์ของบุรุษมีต่างๆ กันแล อย่ากระนั้นเลย พวกเราควรนิรมิตเพศเป็นนางกุมาริกาคนละร้อยๆ ฯ

ลำดับนั้น มารธิดา คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา จึงพากันนิรมิตเพศเป็นนาง กุมาริกาคนละร้อยๆ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ แล้วกราบทูลพระผู้มีพระภาคอย่างนี้ ว่า ข้าแต่พระสมณะ พวกหม่อมฉันจะขอบำเรอพระบาทของพระองค์ ฯ

พระผู้มีพระภาคมิได้ทรงใส่พระทัยถึงถ้อยคำของมารธิดา เพราะพระองค์ทรงน้อมพระทัยไปในความสิ้นอุปธิกิเลสอย่างยอดเยี่ยม ฯ

ข้อ ๕๐๙ลำดับนั้น มารธิดาทั้ง ๓ คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา พากันหลีกไป ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ร่วมกันคิดอย่างนี้ว่า ความประสงค์ของบุรุษมีต่างๆ กัน อย่ากระนั้นเลย พวกเราควรพากันจำแลงเพศเป็นหญิงยังไม่เคยคลอดบุตรคนละร้อยๆ ฯ

ลำดับนั้นแล มารธิดาทั้ง ๓ คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา จึงพากันจำแลงเพศเป็น หญิงยังไม่เคยคลอดบุตรคนละร้อยๆ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับแล้วกราบทูลพระผู้มีพระภาคอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระสมณะ พวกหม่อมฉันจะขอบำเรอบาทของพระองค์ ฯ

ถึงอย่างนั้น พระผู้มีพระภาคก็มิได้ทรงใส่พระทัยถึงเลย เพราะพระองค์ทรงน้อมพระทัยไปในความสิ้นอุปธิกิเลสอย่างยอดเยี่ยม ฯ

ข้อ ๕๑๐ฝ่ายนางตัณหา นางอรดี นางราคา พากันหลีกไป ณ ที่ควรข้างหนึ่งแล้ว ร่วมคิดกันอย่างนี้ว่า ความประสงค์ของบุรุษทั้งหลายมีต่างๆ กัน อย่ากระนั้นเลย พวกเราควร จำแลงเพศเป็นหญิงที่คลอดบุตรแล้วคราวเดียวคนละร้อยๆ ฯ

ลำดับนั้นแล นางตัณหา นางอรดี นางราคา พากันจำแลงเพศเป็นหญิงคลอดแล้ว คราวเดียวคนละร้อยๆ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับแล้ว กราบทูลพระผู้มีพระภาคอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระสมณะ พวกหม่อมฉันจะขอบำเรอพระบาทของพระองค์ ฯ

ถึงอย่างนั้น พระผู้มีพระภาคก็มิได้ทรงใส่พระทัยถึง เพราะพระองค์ทรงน้อมพระทัยไปในความสิ้นอุปธิกิเลสอย่างยอดเยี่ยม ฯ

ข้อ ๕๑๑ลำดับนั้นแล นางตัณหา นางอรดี นางราคา ฯลฯ จึงพากันจำแลงเพศเป็นหญิงที่คลอดบุตรแล้ว ๒ คราว คนละร้อยๆ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ฯลฯ แม้ถึงอย่างนั้น พระผู้มีพระภาคก็มิได้ทรงใส่พระทัยถึง เพราะพระองค์ทรงน้อมพระทัยไปในความสิ้นอุปธิกิเลสอย่างยอดเยี่ยม ฯ

ข้อ ๕๑๒ลำดับนั้น นางตัณหา นางอรดี นางราคา ฯลฯ จึงพากันจำแลงเพศเป็นหญิงกลางคน คนละร้อยๆ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ฯลฯ ถึงอย่างนั้น พระผู้มีพระภาคก็มิได้ทรงใส่พระทัยถึงเลย เพราะพระองค์ทรงน้อมพระทัยไปในความสิ้นอุปธิกิเลสอย่างยอด เยี่ยม ฯ

ข้อ ๕๑๓ลำดับนั้น นางตัณหา นางอรดี นางราคา ฯลฯ จึงพากันจำแลงเพศเป็นหญิงผู้ใหญ่คนละร้อยๆ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคจนถึงที่ประทับ ฯลฯ แม้ถึงอย่างนั้น พระผู้มีพระภาคก็มิได้ทรงใส่พระทัยถึง เพราะพระองค์ทรงน้อมพระทัยไปในความสิ้นอุปธิกิเลสอย่างยอดเยี่ยม ฯ

ข้อ ๕๑๔ลำดับนั้น มารธิดา คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา พากันหลีกไป ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว จึงพูดกันว่า เรื่องนี้จริงดังบิดาของเราได้พูดไว้ว่า ชายนั้นเป็นพระอรหันต์ ผู้ดำเนินไปดีแล้วในโลก ไม่เป็นผู้อันใครๆ พึงนำมาด้วยราคะได้ง่ายๆ ก้าวล่วงบ่วงมารไปได้แล้ว เพราะฉะนั้น เราจึงเศร้าโศกมาก ฯ

ก็ถ้าพวกเราพึงเล้าโลมสมณะหรือพราหมณ์คนใดที่ยังไม่หมดราคะ ด้วยความพยายามอย่างนี้ หทัยของสมณะหรือพราหมณ์คนนั้นพึงแตก หรือโลหิตอุ่นพึงพลุ่งออกจากปาก หรือพึงถึงกับเป็นบ้า หรือถึงความมีจิตฟุ้งซ่าน (จิตลอย) เหมือนอย่างไม้อ้อสดอันลมพัดขาดแล้ว ย่อมหงอยเหงาเหี่ยวแห้งไป แม้ฉันใด สมณะหรือพราหมณ์นั้นพึงซูบซีดเหี่ยวแห้งไป ฉันนั้นเหมือนกัน ฯ

ครั้นแล้ว นางตัณหา นางอรดี นางราคา พากันเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ แล้วยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

ข้อ ๕๑๕นางตัณหามารธิดา ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า ท่านถูกความโศกทับถมหรือ จึงได้มาซบเซาอยู่ในป่าอย่างนี้ ท่านเสื่อมจากทรัพย์เครื่องปลื้มใจแล้วหรือ หรือว่ากำลังปรารถนาอยู่ ท่านได้ทำความชั่วอะไรๆ ไว้ในบ้านหรือเพราะเหตุไร ท่านจึงไม่ทำมิตรภาพกับชนทั้งปวงเล่า หรือว่าท่านทำมิตรภาพกับใครๆ ไม่สำเร็จ ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๑๕๖พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า เราชนะเสนาคือปิยรูปและสาตรูป (รูปที่รักและรูปที่พอใจ) เป็นผู้ๆ เดียวเพ่งอยู่ ได้รู้ความบรรลุประโยชน์ และความสงบแห่งหทัยว่าเป็นความสุข ฯ เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ทำความเป็นมิตรกับชนทั้งปวง และความเป็นมิตรกับใครๆ ย่อมไม่อำนวยประโยชน์ให้แก่เรา ฯ

ข้อ ๕๑๗ลำดับนั้น นางอรดีมารธิดาได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า ภิกษุในพระศาสนานี้ มีปรกติอยู่ด้วยธรรมเป็นเครื่องอยู่อย่างไหนมาก จึงข้ามโอฆะทั้ง ๕ แล้ว เวลานี้ได้ข้ามโอฆะที่ ๖ แล้ว กามสัญญาทั้งหลายย่อมห้อมล้อมไม่ได้ซึ่งบุคคลผู้เพ่งฌานอย่างไหนมาก ฯ

ข้อ ๕๑๘พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า บุคคลมีกายอันสงบแล้ว มีจิตหลุดพ้นดีแล้ว เป็นผู้ไม่มีอะไรๆ เป็นเครื่องปรุงแต่ง มีสติ ไม่มีความอาลัย ได้รู้ทั่วซึ่งธรรม มีปรกติเพ่งอยู่ ด้วยฌานที่ ๔ อันหาวิตกมิได้ ย่อมไม่กำเริบ ไม่ซ่านไป ไม่เป็นผู้ย่อท้อ ฯ ภิกษุในศาสนานี้ เป็นผู้มีปรกติอยู่ด้วยธรรมเป็นเครื่องอยู่อย่างนี้มาก จึงข้ามโอฆะทั้ง ๕ ได้แล้ว บัดนี้ได้ข้ามโอฆะที่ ๖ แล้ว กามสัญญาทั้งหลายย่อมห้อมล้อมไม่ได้ซึ่งภิกษุผู้เพ่งฌานอย่างนี้มาก ฯ

ข้อ ๕๑๙ลำดับนั้นแล นางราคามารธิดา ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า พระศาสดาผู้เป็นหัวหน้าดูแลคณะสงฆ์ได้ตัดตัณหาขาดแล้ว และชนผู้มีศรัทธาเป็นอันมากจักประพฤติตามได้แน่แท้ พระศาสดานี้เป็นผู้ไม่มีความอาลัย ได้ตัดขาดจากมือมัจจุราชแล้ว จักนำหมู่ชนเป็นอันมากไปสู่ฝั่งพระนิพพาน ฯ

ข้อ ๕๒๐พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ตถาคตมีความแกล้วกล้าใหญ่ ย่อมนำสัตว์ไปด้วยพระสัทธรรมแล เมื่อตถาคตนำไปอยู่โดยธรรม ไฉนความริษยาจะพึงมีแก่ท่านผู้รู้เล่า ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๑๕๗ลำดับนั้นแล มารธิดาทั้ง ๓ คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา พากันเข้าไปหาพระยามารถึงที่อยู่ ฯ

พระยามารเห็นมารธิดา คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา มาแต่ไกล ครั้นเห็นแล้ว ได้กล่าวพ้อด้วยคาถาทั้งหลายว่า พวกคนโง่พากันทำลายภูเขาด้วยก้านบัว ขุดภูเขาด้วยเล็บ เคี้ยวเหล็กด้วยฟันทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจะทำพระโคดมให้เบื่อเข้าต้องหลีกไป เป็นประดุจบุคคลวางหินไว้บนศีรษะแล้วแทรกลงไปในบาดาล หรือดุจบุคคลเอาอกกระแทกตอฉะนั้น ฯ พระศาสดาได้ขับไล่นางตัณหา นางอรดี และนางราคา ผู้มีรูปน่าทัศนายิ่ง ซึ่งได้มาแล้วในที่นั้นให้หนีไป เหมือนลมพัดปุยนุ่น ฉะนั้น ฯ

จบวรรคที่ ๓

รวมสูตรในวรรคที่สามมี ๕ สูตร คือ สัมพหุลสูตรที่ ๑ สมิทธิสูตรที่ ๒ โคธิกสูตรที่ ๓ สัตตวัสสสูตรที่ ๔ มารธีตุสูตร ที่ ๕ นี้ พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ทรงแสดงแล้วกะมารธิดา ฯ
จบมารสังยุต

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 4.25

    Linked Discourses 4.25

  2. 0.2

    3. Tatiyavagga

    3. Māra

  3. Māradhītusutta

    Māra’s Daughters

  4. 1.1

    Atha kho māro pāpimā bhagavato santike imā nibbejanīyā gāthāyo abhāsitvā tamhā ṭhānā apakkamma bhagavato avidūre pathaviyaṁ pallaṅkena nisīdi tuṇhībhūto maṅkubhūto pattakkhandho adhomukho pajjhāyanto appaṭibhāno kaṭṭhena bhūmiṁ vilikhanto.

    And then Māra the Wicked, after reciting these verses of disillusionment in the Buddha’s presence, left that place. He sat cross-legged on the ground not far from the Buddha, silent, dismayed, shoulders drooping, downcast, depressed, with nothing to say, scratching the ground with a stick.

  5. 1.2

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro yena māro pāpimā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāya ajjhabhāsiṁsu:

    Then Māra’s daughters Craving, Malignancy, and Lust went up to Māra the Wicked, and addressed him in verse:

  6. 2.1

    “Kenāsi dummano tāta,

    “Why so downhearted, dad?

  7. 2.2

    purisaṁ kaṁ nu socasi;

    What man are you upset about?

  8. 2.3

    Mayaṁ taṁ rāgapāsena,

    We’ll catch him with the snare of lust,

  9. 2.4

    āraññamiva kuñjaraṁ;

    like an elephant in the wild.

  10. 2.5

    Bandhitvā ānayissāma,

    We’ll tie him up and bring him back—

  11. 2.6

    vasago te bhavissatī”ti.

    he’ll fall under your sway!”

  12. 3.1

    “Arahaṁ sugato loke,

    “In this world he is the perfected one, the Holy One.

  13. 3.2

    na rāgena suvānayo;

    He’s not easily seduced by lust.

  14. 3.3

    Māradheyyaṁ atikkanto,

    He has slipped free of Māra’s dominion;

  15. 3.4

    tasmā socāmahaṁ bhusan”ti.

    that’s why I’m so upset.”

  16. 4.1

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

    Then Māra’s daughters Craving, Malignancy, and Lust went up to the Buddha, and said to him,

  17. 4.2

    “pāde te, samaṇa, paricāremā”ti.

    “We serve at your feet, ascetic.”

  18. 4.3

    Atha kho bhagavā na manasākāsi, yathā taṁ anuttare upadhisaṅkhaye vimutto.

    But the Buddha ignored them, since he was freed with the supreme ending of attachments.

  19. 5.1

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro ekamantaṁ apakkamma evaṁ samacintesuṁ:

    Then Craving, Malignancy, and Lust withdrew to one side to think up a plan.

  20. 5.2

    “uccāvacā kho purisānaṁ adhippāyā.

    “Men have a diverse spectrum of tastes.

  21. 5.3

    Yannūna mayaṁ ekasataṁ ekasataṁ kumārivaṇṇasataṁ abhinimmineyyāmā”ti.

    Why don’t we each manifest in the form of a hundred young maidens?”

  22. 5.4

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro ekasataṁ ekasataṁ kumārivaṇṇasataṁ abhinimminitvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

    So that’s what they did. Then they went up to the Buddha and said to him,

  23. 5.5

    “pāde te, samaṇa, paricāremā”ti.

    “We serve at your feet, ascetic.”

  24. 5.6

    Tampi bhagavā na manasākāsi, yathā taṁ anuttare upadhisaṅkhaye vimutto.

    But the Buddha still ignored them, since he was freed with the supreme ending of attachments.

  25. 6.1

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro ekamantaṁ apakkamma evaṁ samacintesuṁ:

    Then Craving, Malignancy, and Lust withdrew to one side to think up a plan.

  26. 6.2

    “uccāvacā kho purisānaṁ adhippāyā.

    “Men have a diverse spectrum of tastes.

  27. 6.3

    Yannūna mayaṁ ekasataṁ ekasataṁ avijātavaṇṇasataṁ abhinimmineyyāmā”ti.

    Why don’t we each manifest in the form of a hundred women who have never given birth?”

  28. 6.4

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro ekasataṁ ekasataṁ avijātavaṇṇasataṁ abhinimminitvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

    So that’s what they did. Then they went up to the Buddha and said to him,

  29. 6.5

    “pāde te, samaṇa, paricāremā”ti.

    “We serve at your feet, ascetic.”

  30. 6.6

    Tampi bhagavā na manasākāsi, yathā taṁ anuttare upadhisaṅkhaye vimutto.

    But the Buddha still ignored them, since he was freed with the supreme ending of attachments.

  31. 7.1

    Atha kho taṇhā ca …pe…

    Then Craving, Malignancy, and Lust …

  32. 7.2

    yannūna mayaṁ ekasataṁ ekasataṁ sakiṁ vijātavaṇṇasataṁ abhinimmineyyāmāti.

  33. 7.3

    Atha kho taṇhā ca …pe…

  34. 7.4

    sakiṁ vijātavaṇṇasataṁ abhinimminitvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

    each manifested in the form of a hundred women who have given birth once …

  35. 7.5

    “pāde te, samaṇa, paricāremā”ti.

  36. 7.6

    Tampi bhagavā na manasākāsi, yathā taṁ anuttare upadhisaṅkhaye vimutto.

  37. 8.1

    Atha kho taṇhā ca …pe…

  38. 8.2

    yannūna mayaṁ ekasataṁ ekasataṁ duvijātavaṇṇasataṁ abhinimmineyyāmāti.

  39. 8.3

    Atha kho taṇhā ca …pe…

  40. 8.4

    duvijātavaṇṇasataṁ abhinimminitvā yena bhagavā …pe…

    women who have given birth twice …

  41. 8.5

    yathā taṁ anuttare upadhisaṅkhaye vimutto.

  42. 8.6

    Atha kho taṇhā ca …pe…

  43. 8.7

    majjhimitthivaṇṇasataṁ abhinimmineyyāmā”ti.

  44. 8.8

    Atha kho taṇhā ca …pe…

  45. 8.9

    majjhimitthivaṇṇasataṁ abhinimminitvā …pe…

    middle-aged women …

  46. 8.10

    anuttare upadhisaṅkhaye vimutto.

  47. 9.1

    Atha kho taṇhā ca …pe…

  48. 9.2

    mahitthivaṇṇasataṁ abhinimmineyyāmāti.

  49. 9.3

    Atha kho taṇhā ca …pe…

  50. 9.4

    mahitthivaṇṇasataṁ abhinimminitvā yena bhagavā …pe…

    old women …

  51. 9.5

    anuttare upadhisaṅkhaye vimutto.

    But the Buddha still ignored them, since he was freed with the supreme ending of attachments.

  52. 9.6

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro ekamantaṁ apakkamma etadavocuṁ:

    Then Craving, Malignancy, and Lust withdrew to one side and said,

  53. 9.7

    “saccaṁ kira no pitā avoca:

    “What our father said is true:

  54. 10.1

    ‘Arahaṁ sugato loke,

    ‘In this world he is the perfected one, the Holy One.

  55. 10.2

    na rāgena suvānayo;

    He’s not easily seduced by lust.

  56. 10.3

    Māradheyyaṁ atikkanto,

    He has slipped free of Māra’s dominion;

  57. 10.4

    tasmā socāmahaṁ bhusan’ti.

    that’s why I’m so upset.’

  58. 11.1

    Yañhi mayaṁ samaṇaṁ vā brāhmaṇaṁ vā avītarāgaṁ iminā upakkamena upakkameyyāma hadayaṁ vāssa phaleyya, uṇhaṁ lohitaṁ vā mukhato uggaccheyya, ummādaṁ vā pāpuṇeyya cittakkhepaṁ vā.

    For if we had come on to any ascetic or brahmin like this who was not free of lust, his heart would explode, or he’d spew hot blood from his mouth, or he’d go mad or lose his mind.

  59. 11.2

    Seyyathā vā pana naḷo harito luto ussussati visussati milāyati;

    He’d dry up, wither away, and shrivel up like a green reed that was mowed down.”

  60. 11.3

    evameva ussusseyya visusseyya milāyeyyā”ti.

  61. 12.1

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.

    Then Māra’s daughters Craving, Malignancy, and Lust went up to the Buddha, and stood to one side.

  62. 12.2

    Ekamantaṁ ṭhitā kho taṇhā māradhītā bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

    Māra’s daughter Craving addressed the Buddha in verse:

  63. 13.1

    “Sokāvatiṇṇo nu vanamhi jhāyasi,

    “Are you swamped by sorrow
    that you meditate in the forest?

  64. 13.2

    Vittaṁ nu jīno uda patthayāno;

    Have you lost a fortune, or do you long for one?

  65. 13.3

    Āguṁ nu gāmasmimakāsi kiñci,

    Or perhaps you’ve committed
    some crime in the village?

  66. 13.4

    Kasmā janena na karosi sakkhiṁ;

    Why don’t you get too close to people?

  67. 13.5

    Sakkhī na sampajjati kenaci te”ti.

    And why does no one get close to you?”

  68. 14.1

    “Atthassa pattiṁ hadayassa santiṁ,

    “I’ve reached the goal, peace of heart.

  69. 14.2

    Jetvāna senaṁ piyasātarūpaṁ;

    Having conquered the army
    of the likable and pleasant,

  70. 14.3

    Ekohaṁ jhāyaṁ sukhamanubodhiṁ,

    alone, practicing absorption, I awakened to bliss.

  71. 14.4

    Tasmā janena na karomi sakkhiṁ;

    That’s why I don’t get too close to people,

  72. 14.5

    Sakkhī na sampajjati kenaci me”ti.

    and no one gets too close to me.”

  73. 15.1

    Atha kho arati māradhītā bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

    Then Māra’s daughter Malignancy addressed the Buddha in verse:

  74. 16.1

    “Kathaṁvihārībahulodha bhikkhu,

    “How does a mendicant who has crossed five floods

  75. 16.2

    Pañcoghatiṇṇo atarīdha chaṭṭhaṁ;

    usually meditate here while crossing the sixth?

  76. 16.3

    Kathaṁ jhāyiṁ bahulaṁ kāmasaññā,

    How do they usually practice absorption
    so that sensual perceptions

  77. 16.4

    Paribāhirā honti aladdha yo tan”ti.

    are blocked out and don’t get hold of them?”

  78. 17.1

    “Passaddhakāyo suvimuttacitto,

    “With tranquil body and mind well freed,

  79. 17.2

    Asaṅkharāno satimā anoko;

    without making choices, mindful, homeless;

  80. 17.3

    Aññāya dhammaṁ avitakkajhāyī,

    understanding the teaching,
    they practice absorption without placing the mind;

  81. 17.4

    Na kuppati na sarati na thino.

    they’re not shaking or drifting or rigid.

  82. 18.1

    Evaṁvihārībahulodha bhikkhu,

    That’s how a mendicant who has crossed five floods

  83. 18.2

    Pañcoghatiṇṇo atarīdha chaṭṭhaṁ;

    usually meditates here while crossing the sixth.

  84. 18.3

    Evaṁ jhāyiṁ bahulaṁ kāmasaññā,

    That’s how they usually practice absorption
    so that sensual perceptions

  85. 18.4

    Paribāhirā honti aladdha yo tan”ti.

    are blocked out and don’t get hold of them.”

  86. 19.1

    Atha kho ragā māradhītā bhagavato santike gāthāya ajjhabhāsi:

    Then Māra’s daughter Lust addressed the Buddha in verse:

  87. 20.1

    “Acchejja taṇhaṁ gaṇasaṅghacārī,

    “He lives with his community after cutting off craving,

  88. 20.2

    Addhā carissanti bahū ca saddhā;

    and many of the faithful will cross over for sure.

  89. 20.3

    Bahuṁ vatāyaṁ janataṁ anoko,

    Alas, this homeless one will snatch many men away,

  90. 20.4

    Acchejja nessati maccurājassa pāran”ti.

    and lead them past the King of Death!”

  91. 21.1

    “Nayanti ve mahāvīrā,

    “The great heroes they lead

  92. 21.2

    saddhammena tathāgatā;

    by means of the true teaching.

  93. 21.3

    Dhammena nayamānānaṁ,

    When the Realized Ones are leading by the teaching,

  94. 21.4

    kā usūyā vijānatan”ti.

    how could anyone who knows be jealous?”

  95. 22.1

    Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro yena māro pāpimā tenupasaṅkamiṁsu.

    Then Māra’s daughters Craving, Malignancy, and Lust went up to Māra the Wicked.

  96. 22.2

    Addasā kho māro pāpimā taṇhañca aratiñca ragañca māradhītaro dūratova āgacchantiyo.

    Māra the Wicked saw them coming off in the distance,

  97. 22.3

    Disvāna gāthāhi ajjhabhāsi:

    and addressed them in verse:

  98. 23.1

    “Bālā kumudanāḷehi,

    “Fools! You drill into a mountain

  99. 23.2

    pabbataṁ abhimatthatha;

    with lotus stalks!

  100. 23.3

    Giriṁ nakhena khanatha,

    You dig up a hill with your nails!

  101. 23.4

    ayo dantehi khādatha.

    You chew iron with your teeth!

  102. 24.1

    Selaṁva sirasūhacca,

    You seek a footing in the abyss, as it were,

  103. 24.2

    pātāle gādhamesatha;

    while lifting a rock with your head!

  104. 24.3

    Khāṇuṁva urasāsajja,

    After attacking a stump with your breast, as it were,

  105. 24.4

    nibbijjāpetha gotamā”ti.

    you leave Gotama disappointed.”

  106. 25.1

    “Daddallamānā āgañchuṁ,

    They came dazzling—

  107. 25.2

    taṇhā ca aratī ragā;

    Craving, Malignancy, and Lust.

  108. 25.3

    Tā tattha panudī satthā,

    But the Teacher brushed them off right there,

  109. 25.4

    tūlaṁ bhaṭṭhaṁva māluto”ti.

    like the gale, a fallen tuft.

  110. 25.5

    Tatiyo vaggo.

  111. 26.0

    Tassuddānaṁ

  112. 26.1

    Sambahulā samiddhi ca,

  113. 26.2

    Godhikaṁ sattavassāni;

  114. 26.3

    Dhītaraṁ desitaṁ buddha,

  115. 26.4

    Seṭṭhena imaṁ mārapañcakanti.

  116. 26.5

    Mārasaṁyuttaṁ samattaṁ.

    The Linked Discourses with Māra are complete.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn4.25
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ
SN 4.25 Māradhītusutta — พระไตรปิฎก