ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓

อุปาทานญฺเจว อุปาทานสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อุปาทาโน เจว อุปาทานสมฺปยุตฺโต จ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. ทิฏฺฐุปาทานํ ปฏิจฺจ กามุปาทานํ. (จกฺกํ กาตพฺพํ.) (๑)

อุปาทานญฺเจว อุปาทานสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อุปาทานสมฺปยุตฺโต เจว โน จ อุปาทาโน ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. อุปาทาเน ปฏิจฺจ สมฺปยุตฺตกา ขนฺธา. (๒)

อุปาทานญฺเจว อุปาทานสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อุปาทาโน เจว อุปาทานสมฺปยุตฺโต จ อุปาทานสมฺปยุตฺโต เจว โน จ อุปาทาโน จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. ทิฏฺฐุปาทานํ ปฏิจฺจ กามุปาทานํ สมฺปยุตฺตกา จ ขนฺธา. (จกฺกํ.) (๓)

อุปาทานสมฺปยุตฺตญฺเจว โน จ อุปาทานํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ ฯเปฯ

(สงฺขิตฺตํ. อามสนํ นานากรณํ, อุปาทานทุกสทิสํ. นว ปญฺหา. รูปํ นตฺถิ. เอวํ สพฺเพปิ วารา วิตฺถาเรตพฺพา. อรูปํเยว.) _____ ๗๓. อุปาทานอุปาทานสมฺปยุตฺตทุก ๗. ปญฺหาวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร

สภาวธรรมที่เป็นอุปาทานและสัมปยุตด้วยอุปาทานอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นอุปาทานและสัมปยุตด้วยอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ กามุปาทาน อาศัยทิฏฐุปาทานเกิดขึ้น (พึงทำเป็นจักกนัย) (๑)สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอุปาทานแต่ไม่เป็นอุปาทานอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อุปาทานและสัมปยุตด้วยอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ สัมปยุตตขันธ์ อาศัยอุปาทานเกิดขึ้น (๒)

สภาวธรรมที่เป็นอุปาทานสัมปยุตด้วยอุปาทานและที่สัมปยุตด้วยอุปาทานแต่ ไม่เป็นอุปาทานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอุปาทานและสัมปยุตด้วยอุปาทานเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ กามุปาทานและสัมปยุตตขันธ์อาศัยทิฏฐุปาทานเกิดขึ้น (พึงทำเป็นจักกนัย) (๓)... อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอุปาทานแต่ไม่เป็นอุปาทาน ฯลฯ (ย่อ การระบุความที่มีข้อแตกต่างกันเหมือนกับอุปาทานทุกะ มี ๙ วาระ ไม่มีรูป พึง ขยายวาระทั้งหมดให้พิสดารอย่างนี้ มีเฉพาะอรูปเท่านั้น)