arnon.worldSign in

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ทัสสนทุกะ

สังสัฏฐวาร เล่ม ๔๓

Text layerBuddha’s wordsItems ๕๗๐–๕๗๓ (Royal Thai)3/4 in ทัสสนทุกะ4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ทัสสนทุกะ สังสัฏฐวาร (Royal Thai Volume 43 · Mahachula Volume 43 · Mahamakut Volume 89 · Chaloem Phrakiat Volume 43)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 43, pp. 452–453

Page 452

ในนสัมปยุตตปัจจัย มี ๓ วาร

ในนวิปปยุตตปัจจัย " ๒ "

ในโนนัตถิปัจจัย " ๓ "

ในโนวิคตปัจจัย " ๓ "

(การนับ ๒ วารนอกนี้ก็ดี นิสสยวารก็ดี ก็พึงทำ)

๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ ๕. สังสัฏฐวาร

๑. ปัจจยานุโลมาทิปัจจัย

{๕๗๐} [๑๑] สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เจือปนสับสภาว ธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) (๑)สภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เจือปนกับสภาวธรรม ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) (๑)

{๕๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

ในอารัมมณปัจจัย " ๒ "

ในอธิปติปัจจัย " ๒ "

(ในทุก ๆ ปัจจัยมีปัจจัยละ ๒ วาร)

ในวิปากปัจจัย มี ๑ วาร...

ในอวิคตปัจจัย " ๒ "

จบ อนุโลมะ

{๕๗๒} [๑๒] สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เจือปันสับ <*> สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา เจือปนกับขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาเกิดขึ้น (๑)

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. <*> ปนกับ - ผู้รวบรวม
Page 453

สภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เจือปนสับสภาวธรรม ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย (ย่อ) (๑)

{๕๗๓} ในนเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

ในนอธิปติปัจจัย " ๒ "

ในนปุเรชาตปัจจัย " ๒ "

ในนปัจฉาชาตปัจจัย " ๒ "

ในนอาเสวนปัจจัย " ๒ "

ในนกัมมปัจจัย " ๒ "

ในนวิปากปัจจัย " ๒ "

ในนฌานปัจจัย " ๑ "

ในนมัคคปัจจัย " ๑ "

ในนวิปปยุตตปัจจัย " ๒ "

จบ ปัจจนียะ

(การนับ ๒ วารนอกนี้ก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี พึงทำอย่างนี้)

๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ ๗. ปัญหาวาร

๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร

เหตุปัจจัย

{๕๗๔} [๑๓] สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณโดยเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็น

End of สังสัฏฐวาร