๑๐. อาสวักขยสูตร เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา อาสวานํ ขยาย สํวตฺตนฺติ. กตเม ปญฺจ? อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อสุภานุปสฺสี กาเย วิหรติ, อาหาเร ปฏิกูลสญฺญี, สพฺพโลเก อนภิรตสญฺญี, สพฺพสงฺขาเรสุ อนิจฺจานุปสฺสี, มรณสญฺญา โข ปนสฺส อชฺฌตฺตํ สูปฏฺฐิตา โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา อาสวานํ ขยาย สํวตฺตนฺตีติ. ทสมํ. สญฺญาวคฺโค ทุติโย. ตสฺสุทฺทานํ

เทฺว จ สญฺญา เทฺว วฑฺฒี จ สากจฺเฉน จ สาชีวํ

อิทฺธิปาทา จ เทฺว วุตฺตา นิพฺพิทา จาสวกฺขยาติ.

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ที่บุคคลเจริญทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะทั้งหลายธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. พิจารณาเห็นความไม่งามในกายอยู่

๒. กำหนดหมายความปฏิกูลในอาหาร

๓. กำหนดความไม่น่าเพลิดเพลินในโลกทั้งปวง

๔. พิจารณาเห็นความไม่เที่ยงในสังขารทั้งปวง

๕. เข้าไปตั้งมรณสัญญาไว้ในภายใน

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ที่บุคคลเจริญทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไป เพื่อความสิ้นอาสวะทั้งหลาย

อาสวักขยสูตรที่ ๑๐ จบ

สัญญาวรรคที่ ๒ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมสัญญาสูตร ๒. ทุติยสัญญาสูตร

๓. ปฐมวัฑฒิสูตร ๔. ทุติยวัฑฒิสูตร

๕. สากัจฉสูตร ๖. สาชีวสูตร

๗. ปฐมอิทธิปาทสูตร ๘. ทุติยอิทธิปาทสูตร

๙. นิพพิทาสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร