๒. ทีฆจาริกสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา ทีฆจาริกํ อนวตฺถจาริกํ อนุยุตฺตสฺส วิหรโต. กตเม ปญฺจ? อนธิคตํ นาธิคจฺฉติ, อธิคตํ (๑) ปริหายติ, อธิคเตเนกจฺเจน อวิสารโท โหติ, พาฬฺหํ ๑ โรคาตงฺกํ ผุสติ, น จ มิตฺตวา โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา ทีฆจาริกํ อนวตฺถจาริกํ อนุยุตฺตสฺส วิหรโต.

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อานิสํสา สมวตฺถจาเร. กตเม ปญฺจ? อนธิคตํ อธิคจฺฉติ, อธิคตํ ๒ น ปริหายติ, อธิคเตเนกจฺเจน วิสารโท โหติ, น พาฬฺหํ ๑ โรคาตงฺกํ ผุสติ, มิตฺตวา จ โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสํสา สมวตฺถจาเรติ. ทุติยํ.

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้จาริกไปนาน จาริกไปไม่มีกำหนด มีโทษ ๕ ประการนี้โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่บรรลุธรรมที่ยังไม่ได้บรรลุ

๒. เสื่อมจากธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๓. ไม่แกล้วกล้าในธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๔. เป็นโรคร้ายแรง

๕. เป็นผู้ไม่มีมิตร

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้จาริกไปนาน จาริกไปไม่มีกำหนด มีโทษ ๕ ประการนี้แลภิกษุทั้งหลาย การจาริกไปมีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ได้บรรลุธรรมที่ยังไม่บรรลุ

๒. ไม่เสื่อมจากธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๓. แกล้วกล้าในธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๔. ไม่เป็นโรคร้ายแรง

๕. เป็นผู้มีมิตร

ภิกษุทั้งหลาย การจาริกไปมีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

ทุติยทีฆจาริกสูตรที่ ๒ จบ