อาฆาตสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๓

(๓) เป็นผู้ประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระสงฆ์ว่า ‘สุปฏิปนฺโน ภควโต สาวกสงฺโฆ ... พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นผู้ปฏิบัติดีแล้ว ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า’

(๔) เป็นผู้ประกอบด้วยศีลอันพระอริยเจ้าใคร่ ไม่ขาด ไม่ทะลุ ไม่ด่าง ไม่พร้อย เป็นไท อันวิญญูชนสรรเสริญ อันตัณหาและทิฏฐิไม่จับต้อง เป็นไปเพื่อสมาธิ

อริยสาวกเป็นผู้ประกอบด้วยโสตาปัตติยังคะ ๔ ประการนี้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในกาลใดแล อริยสาวกสงบระงับภัยเวร ๕ ประการ นี้และประกอบด้วยโสตาปัตติยังคะ ๔ ประการนี้ อริยสาวกนั้นเมื่อจำนงอยู่ พึงพยากรณ์ตนด้วยตนเองได้ว่า ‘เราเป็นผู้มีนรกสิ้นแล้ว มีกำเนิดสัตว์ดิรัจฉานสิ้นแล้ว มีปิตติวิสัยสิ้นแล้ว มีอบาย มีทุคติ และวินิบาตสิ้นแล้ว เราเป็นโสดาบันมีอันไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา เป็นผู้เที่ยงแท้ที่จะตรัสรู้ในภายหน้า’ ดังนี้’’

๙. อาฆาตวัตถุสูตร

ว่าด้วยอาฆาตวัตถุ ๙ ประการ

{๒๓๓} [๒๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาฆาตวัตถุ (สาเหตุแห่งความอาฆาต) มี ๙ ประการนี้ อาฆาตวัตถุ ๙ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้ได้ประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่เราแล้ว’

(๒) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้กำลังประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่เรา’

(๓) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้จักประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่เรา’

(๔) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้ได้ประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่บุคคลผู้เป็นที่รักเป็นที่ชอบใจของเราแล้ว’

(๕) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้กำลังประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่บุคคลผู้เป็นที่รักเป็นที่ชอบใจของเรา’

(๖) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้จักประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่บุคคลผู้เป็นที่รักเป็นที่ชอบใจของเรา’

(๗) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้ได้ประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่บุคคลผู้ไม่เป็นที่รักไม่เป็นที่ชอบใจของเราแล้ว’

(๘) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้กำลังประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่บุคคลผู้ไม่เป็นที่รักไม่เป็นที่ชอบใจของเรา’

(๙) ผูกอาฆาตด้วยคิดว่า ‘ผู้นี้จักประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่บุคคลผู้ไม่เป็นที่รักไม่เป็นที่ชอบใจของเรา’

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาฆาตวัตถุมี ๙ ประการนี้แล”

๑๐. อาฆาตปฏิวินยสูตร

ว่าด้วยการกำจัดความอาฆาต ๙ ประการ

{๒๓๔} [๓๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เหตุเป็นเครื่องกำจัดความอาฆาตมี ๙ ประการนี้ เหตุเป็นเครื่องกำจัดความอาฆาต ๙ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) กำจัดความอาฆาตเสียด้วยคิดว่า ‘เขาได้ประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่เราแล้ว เพราะเหตุนั้น การที่จะไม่ให้มีการประพฤติเช่นนั้น จะหาได้ในบุคคลนั้นแต่ที่ไหน’(๒) กำจัดความอาฆาตเสียด้วยคิดว่า ‘เขากำลังประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่เรา เพราะเหตุนั้น การที่จะไม่ให้มีการประพฤติเช่นนั้นจะหาได้ในบุคคลนั้นแต่ที่ไหน’