arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทุกนิบาต · ตติยปัณณาสก์

อาสาวรรค เล่ม ๒๐

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๖๓–๓๗๔ (Royal Thai)1/5 in ตติยปัณณาสก์4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทุกนิบาต ตติยปัณณาสก์ อาสาวรรค (Royal Thai Volume 20 · Mahachula Volume 20 · Mahamakut Volume 33 · Chaloem Phrakiat Volume 20)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 20, pp. 138–140

Page 138

๓. ตติยปัณณาสก์

(๑๑) ๑. อาสาทุปปชหวรรค

ว่าด้วยบุคคลและธรรม ๒ ประเภท

{๓๖๓} [๗๒๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความหวัง ๒ อย่างนี้ละได้ยาก ๒ อย่างคืออะไรบ้าง คือ ความหวังในลาภ ๑ ความหวังในชีวิต ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความหวัง ๒ อย่างนี้แลละได้ยาก” (๑){๓๖๔} [๗๒๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๒ ประเภทนี้หาได้ยากในโลก ๒ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ บุพพการีบุคคล ๑ กตัญญูกตเวทีบุคคล ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๒ ประเภทนี้แลหาได้ยากในโลก” (๒){๓๖๕} [๗๒๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๒ ประเภทนี้หาได้ยากในโลก ๒ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ คนที่อิ่มแล้ว ๑ คนที่ให้อิ่ม ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๒ ประเภทนี้แลหาได้ยากในโลก” (๓){๓๖๖} [๗๓๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๒ ประเภทนี้ให้อิ่มได้ยาก ๒ ประเภท คืออะไรบ้าง คือ บุคคลผู้เก็บสิ่งที่ได้ ๆ มา ๑ บุคคลผู้สละสิ่งที่ได้ ๆ มา ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๒ ประเภทนี้แลให้อิ่มได้ยาก” (๔){๓๖๗} [๗๓๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๒ ประเภทนี้ให้อิ่มได้ง่าย ๒ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ บุคคลผู้ไม่เก็บสิ่งที่ได้ ๆ มา ๑ บุคคลผู้ไม่สละสิ่งที่ได้ ๆ มา ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๒ ประเภทนี้แลให้อิ่มได้ง่าย” (๕)

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑คนที่อิ่มแล้ว หมายถึงพระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันตขีณาสพสาวกของพระพุทธเจ้า คนที่ให้อิ่ม หมายถึงพระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งชื่อว่าทั้งอิ่มแล้วทั้งยังผู้อื่นให้อิ่ม (องฺ.ทุก.อ. ๖๕)
  2. ๒ผู้ไม่สละสิ่งที่ได้ ๆ มา หมายถึงผู้ไม่สละสิ่งของที่ได้มาทั้งหมดแก่ผู้อื่น เหลือไว้บางส่วนให้ตนบริโภคเพียงยังอัตภาพให้เป็นไป (องฺ.ทุก.อ. ๖๕)
Page 139

{๓๖๘} [๗๓๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งราคะมี ๒ อย่างนี้ ๒ อย่างคืออะไรบ้าง คือ สุภนิมิต ๑ อโยนิโสมนสิการ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งราคะมี ๒ อย่างนี้แล” (๖){๓๖๙} [๗๓๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งโทสะมี ๒ อย่างนี้ ๒ อย่างคืออะไรบ้าง คือ ปฏิฆนิมิต ๑ อโยนิโสมนสิการ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งโทสะมี ๒ อย่างนี้แล” (๗){๓๗๐} [๗๓๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งมิจฉาทิฏฐิมี ๒ อย่างนี้ ๒ อย่างคืออะไรบ้าง คือ กระแสเสียงจากผู้อื่น ๑ อโยนิโสมนสิการ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งมิจฉาทิฏฐิมี ๒ อย่างนี้แล” (๘){๓๗๑} [๗๓๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งสัมมาทิฏฐิมี ๒ อย่างนี้ ๒ อย่างคืออะไรบ้าง คือ กระแสเสียงจากผู้อื่น ๑ โยนิโสมนสิการ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งสัมมาทิฏฐิมี ๒ อย่างนี้แล” (๙){๓๗๒} [๗๓๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาบัติมี ๒ อย่างนี้ ๒ อย่างคืออะไรบ้าง คือ ลหุกาบัติ ๑ ครุกาบัติ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาบัติมี ๒ อย่างนี้แล” (๑๐)

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑สุภนิมิต หมายถึงความงดงาม อารมณ์ที่เกิดจากความงดงาม อารมณ์อันก่อให้เกิดความกำหนัด หรืออิฏฐารมณ์ คืออารมณ์อันน่าปรารถนา (สํ.ม.อ. ๒๐๕, องฺ.เอกก.อ. ๒๘, องฺ.ทุก.อ. ๖๖) อโยนิโสมนสิการ หมายถึงความทำไว้ในใจหรือการพิจารณาโดยไม่แยบคายคือไม่ถูกวิธีพิจารณา
  2. ๒ปฏิฆนิมิต หรืออนิฏฐนิมิต หมายถึงความกระทบกระทั่งในใจ ความขุ่นเคืองใจ ความคุกรุ่นอยู่ในใจ อารมณ์อันไม่น่าปรารถนา (สํ.ม.อ. ๒๐๕, องฺ.เอกก.อ. ๒๙, องฺ.ทุก.อ. ๖๖)
  3. ๓กระแสเสียงจากผู้อื่น (ปรโตโฆสะ) ที่เป็นปัจจัยให้เกิดมิจฉาทิฏฐิ หมายถึงการฟังอสัทธรรม(สิ่งที่ไม่ดี) จากผู้อื่น ส่วนที่เป็นปัจจัยให้เกิดสัมมาทิฏฐิ หมายถึงการฟังสัทธรรมจากผู้อื่น (องฺ.ทุก.อ. ๖๖)
  4. ๔เกี่ยวกับอาบัติ พึงดูเชิงอรรถในอนาปัตติวรรค เอกกนิบาต ข้อ ๑๕๐-๑๕๙ หน้า ๓๒ ในเล่มนี้
Page 140

{๓๗๓} [๗๓๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาบัติมี ๒ อย่างนี้ ๒ อย่างคืออะไรบ้าง คือ อาบัติชั่วหยาบ ๑ อาบัติไม่ชั่วหยาบ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาบัติมี ๒ อย่างนี้แล” (๑๑)

{๓๗๔} [๗๓๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาบัติมี ๒ อย่างนี้ ๒ อย่างคืออะไรบ้าง คือ อาบัติที่มีส่วนเหลือ ๑ อาบัติที่ไม่มีส่วนเหลือ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอาบัติมี ๒ อย่างนี้แล” (๑๒)

จบ อาสาทุปปชหวรรคที่ ๑

(๑๒) ๒. อายาจนวรรค

ว่าด้วยสาวกสาวิกาผู้เป็นตราชูมาตรฐาน

{๓๗๕} [๗๓๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีศรัทธาเมื่ออ้อนวอนโดยชอบก็จะอ้อนวอนอย่างนี้ว่า ‘ขอให้เราจงเป็นเช่นกับพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะเถิด’ ดังนี้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุสารีบุตรและภิกษุโมคคัลลานะนี้เป็นตราชูมาตรฐานของภิกษุสาวกของเรา” (๑){๓๗๖} [๗๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุณีผู้มีศรัทธาเมื่ออ้อนวอนโดยชอบก็จะอ้อนวอนอย่างนี้ว่า ‘ขอให้เราจงเป็นเช่นกับภิกษุณีเขมาและภิกษุณีอุบลวรรณาเถิด’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุณีเขมาและภิกษุณีอุบลวรรณานี้เป็นตราชูมาตรฐานของภิกษุณีสาวิกาของเรา” (๒){๓๗๗} [๗๔๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสกผู้มีศรัทธาเมื่ออ้อนวอนโดยชอบก็จะอ้อนวอนอย่างนี้ว่า ‘ขอให้เราจงเป็นเช่นกับจิตตคฤหบดีและหัตถกอุบาสก ชาวเมืองอาฬวีเถิด” ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จิตตคฤหบดีและหัตถกอุบาสก ชาวเมืองอาฬวีนี้เป็นตราชูมาตรฐานของอุบาสกสาวกของเรา” (๓)

End of อาสาวรรค