พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · เสฏฐวรรค
สัจฉิกาตัพพาสัจฉิกาตัพพธรรมสูตร เล่ม ๒๔
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๗ (Royal Thai)10/10 in เสฏฐวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ เสฏฐวรรค สัจฉิกาตัพพาสัจฉิกาตัพพธรรมสูตร (Royal Thai Volume 24 · Mahachula Volume 24 · Mahamakut Volume 38 · Chaloem Phrakiat Volume 24)
The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.
ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 38, pp. 454–456
การฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้มาก.
จบพหุลีกาตัพพาพหุลีกตัพพธรรมสูตรที่ ๘
๙. อนุสสริตัพพานนุสสริตัพพธรรมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ควรระลึกถึงและไม่ควรระลึกถึง
[๑๘๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรระลึกและธรรมที่ไม่ควรระลึกแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดีเราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระ-ภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรระลึกเป็นไฉนการฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรระลึก ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรระลึกเป็นไฉน การงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ฯลฯ ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรระลึก.
จบอนุสสริตัพพานนุสสริตัพพธรรมสูตรที่ ๙
๑๐. สัจฉิกาตัพพาสัจฉิกาตัพพธรรมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้งและไม่ควรทำให้แจ้ง
[๑๘๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งแต่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน การฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน การงดเว้นจาก
การฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้แจ้ง.
จบสัจฉิกาตัพพาสัจฉิกาตัพพธรรมสูตรที่ ๑๐
จบเสฏฐวรรคที่ ๔
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อริยมรรคานริยมรรคสูตร ๒. กัณหมรรคสุกกมรรคสูตร๓. สัทธรรมาสัทธรรมสูตร .สัปปุริสธรรมาสัปปุริสธรรมสูตร ๕. อุป-ปาเทตัพพานุปาเทตัพพธรรมสูตร ๖. อาเสวิตัพพานเสวิตัพพธรรมสูตร๗. ภเวตัพพาภาเวตัพพธรรมสูตร ๘. พหุลีกาตัพพาพหุลีกาตัพพธรรม-สูตร ๙. อนุสสริตัพพานนุสสริตัพพธรรมสูตร ๑๐. สัจฉิกาตัพพา-สัจฉิกาตัพพธรรมสูตร.
เสวิตัพพาเสวิตัพพวรรคที่๑ ๕
ว่าด้วยบุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการไม่ควรเสพ
[๑๘๘] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ประการ ไม่ควรเสพ ธรรม ๑๐ ประการเป็นไฉน คือ บุคคลเป็นผู้ฆ่าสัตว์ ๑ ลักทรัพย์ ๑ พูดผิดในกาม ๑ พูดเท็จ ๑ พูดส่อเสียด ๑พูดคำหยาบ ๑ พูดเพ้อเจ้อ ๑ มีความอยากได้ของผู้อื่น ๑ มีจิตปองร้าย.
มีความเห็นผิด ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ประการนี้แล ไม่ควรเสพ ดูก่อนภิกษุทั้งหลา บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ควรเสพ ธรรม ๑๐ ประการเป็นไฉน คือ บุคคลเป็นผู้งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ๑ จากการลักทรัพย์. จากการประพฤติผิดในกาม ๑ จากการพูดเท็จ ๑ จากการพูดส่อเสียด ๑ จากการพูดคำหยาบ ๑ จากการพูดเพ้อเจ้อ ๑ ไม่อยากได้ของผู้อื่น ๑ มีจิตไม่คิดปองร้าย ๑ มีความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ควรเสพ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรคบ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการควรคบ. ..
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรเข้าไปนั่งใกล้.... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม๑๐ ประการ ควรเข้าไปนั่งใกล้...
๑. วรรคที่ ๕ ไม่มีอรรถกถาอธิบาย.
End of สัจฉิกาตัพพาสัจฉิกาตัพพธรรมสูตร