นิคันถสูตร เล่ม ๒๔

ทสหิ ภิกฺขเว อสทฺธมฺเมหิ สมนฺนาคตา นิคนฺถา กตเมหิ ทสหิ อสฺสทฺธา ภิกฺขเว นิคนฺถา ทุสฺสีลา ภิกฺขเว นิคนฺถา อหิริกา ภิกฺขเว นิคนฺถา อโนตฺตปฺปิโน ภิกฺขเว นิคนฺถา อสปฺปุริสภตฺติโน ภิกฺขเว นิคนฺถา อตฺตุกฺกํสกปรวมฺภกา ภิกฺขเว นิคนฺถา สนฺทิฏฺฐิปรามาสิอธานคาหิทุปฺปฏินิสฺสคฺคิโน ๑ ภิกฺขเว นิคนฺถา กุหกา ภิกฺขเว นิคนฺถา ปาปิจฺฉา ภิกฺขเว นิคนฺถา มิจฺฉาทิฏฺฐิกา ๒ ภิกฺขเว นิคนฺถา อิเมหิ โข ภิกฺขเว ทสหิ อสทฺธมฺเมหิ สมนฺนาคตา นิคนฺถาติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย พวกนิครนถ์ประกอบด้วยอสัทธรรม ๑๐ประการ ๑๐ ประการเป็นไฉน คือ เป็นผู้ไม่มีศรัทธา ๑ ทุศีล ๑ ไม่มีความละอาย ๑ ไม่มีความเกรงกลัว ๑ ไม่ภักดีต่อสัตบุรุษ ๑ ยกตนข่มผู้อื่น ๑ยึดมั่นความเห็นของตน ถือสิ่งที่ไม่ควรเก็บไว้ สละคืนความยึดมั่นถือมั่นด้วยความเห็นของตนได้ยาก ๑ เป็นคนลวงโลก ๑ ปรารถนาลามก ๑ มีความเห็นผิด ๑ดูกรภิกษุทั้งหลาย พวกนิครนถ์ประกอบด้วยอสัทธรรม ๑๐ ประการนี้แล ฯ

จบสูตรที่ ๘