ปัจโจโรหณีสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๔

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งมิจฉาทิฏฐิ (ความเห็นผิด) เป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละมิจฉาทิฏฐิ ลอยบาปจากมิจฉาทิฏฐิเสีย

ดูก่อนพราหมณ์ พิธีลอยบาปในอริยวินัยมีอย่างนี้แล”

ชาณุสโสณีพราหมณ์กราบทูลว่า “ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ พิธีลอย บาปของพราหมณ์ทั้งหลายเป็นอย่างหนึ่ง ส่วนพิธีลอยบาปในอริยวินัยเป็นอีกอย่างหนึ่ง ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ก็พิธีลอยบาปของพราหมณ์ทั้งหลาย ย่อมไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งพิธีลอยบาปในอริยวินัยนี้ ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ พระภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก ... ขอพระโคดมผู้เจริญได้โปรดทรงจำ ข้าพระองค์นี้ว่าเป็นอุบาสกผู้มอบชีวิตถึงสรณะจำเดิมแต่วันนี้เป็นต้นไป”

๒. อริยปัจโจโรหณีสูตร

ว่าด้วยพิธีลอยบาปอันเป็นของพระอริยะ

{๑๕๗} [๑๖๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพิธีลอยบาปอันเป็นของพระอริยะแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็พิธีลอยบาป อันเป็นของพระอริยะเป็นไฉน คือ อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ย่อมพิจารณา เห็นดังนี้ว่า‘วิบากแห่งปาณาติบาตเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบันทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละปาณาติบาต ลอยบาปจาก ปาณาติบาตเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งอทินนาทานเป็นสิ่งที่ชั่วช้า ทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละอทินนาทาน ลอยบาปจากอทินนาทานเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งกาเมสุมิจฉาจารเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละกาเมสุมิจฉาจาร ลอยบาปจากกาเมสุมิจฉาจารเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งมุสาวาทเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละมุสาวาท ลอยบาปจากมุสาวาทเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งปิสุณวาจาเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละปิสุณวาจา ลอยบาปจากปิสุณวาจาเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งผรุสวาจาเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้วย่อมละผรุสวาจา ลอยบาปจากผรุสวาจาเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งสัมผัปปลาปวาจาเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละสัมผัปปลาปวาจา ลอยบาปจากสัมผัปปลาปวาจาเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งอภิชฌาเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละอภิชฌา ลอยบาปจากอภิชฌาเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งพยาบาทเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้ว ย่อมละพยาบาท ลอยบาปจากพยาบาทเสีย

... ย่อมพิจารณาเห็นดังนี้ว่า ‘วิบากแห่งมิจฉาทิฏฐิเป็นสิ่งที่ชั่วช้าทั้งใน ปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ’ อริยสาวกนั้นครั้นพิจารณาเห็นดังนี้แล้วย่อมละ มิจฉาทิฏฐิ ลอยบาปจากมิจฉาทิฏฐิเสีย

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่าพิธีลอยบาปอันเป็นของพระอริยะ”

---------------------------------

๓. สคารวสูตร

ว่าด้วยสคารวพราหมณ์ถามฝั่งนี้และฝั่งโน้น

{๑๕๘} [๑๖๙] ครั้งนั้นแล พราหมณ์ชื่อสคารวะได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้วได้นั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูล ถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ อะไรหนอแลเป็นฝั่งนี้ อะไรเป็นฝั่งโน้น”พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า “ดูก่อนพราหมณ์ ปาณาติบาตเป็นฝั่งนี้ เจตนางดเว้นจากปาณาติบาตเป็นฝั่งโน้น อทินนาทานเป็นฝั่งนี้ เจตนางดเว้น จากอทินนาทานเป็นฝั่งโน้น กาเมสุมิจฉาจารเป็นฝั่งนี้ เจตนางดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจารเป็นฝั่งโน้น มุสาวาทเป็นฝั่งนี้ เจตนางดเว้นจากมุสาวาทเป็นฝั่งโน้น

ปิสุณวาจาเป็นฝั่งนี้ เจตนางดเว้นจากปิสุณวาจาเป็นฝั่งโน้น ผรุสวาจา เป็นฝั่งนี้ เจตนางดเว้นจากผรุสวาจาเป็นฝั่งโน้น สัมผัปปลาปวาจาเป็นฝั่งนี้ เจตนางดเว้นจากสัมผัปปลาปวาจาเป็นฝั่งโน้น อภิชฌาเป็นฝั่งนี้ อนภิชฌา (ความไม่โลภอยากได้ของของของผู้อื่น) เป็นฝั่งโน้น พยาบาทเป็นฝั่งนี้ อพยาบาท (ความไม่คิดปองร้ายผู้อื่น) เป็นฝั่งโน้น มิจฉาทิฏฐิเป็นฝั่งนี้ สัมมาทิฏฐิเป็นฝั่งโน้น ดูก่อนพราหมณ์ นี้แลเป็นฝั่งนี้ นี้แลเป็นฝั่งโน้น”ในหมู่มนุษย์ ชนที่ไปถึงฝั่งนิพพานได้มีน้อย ส่วนหมู่สัตว์นอกนี้เลาะไปตามริมฝั่งเท่านั้น

ก็เหล่าชนที่ประพฤติตามธรรมในธรรมที่พระสุคตเจ้า ตรัสไว้แล้วโดยชอบ จักข้ามบ่วงมฤตยูที่ข้ามได้ยากไปถึงฝั่งได้