๔. พลสูตร เล่ม ๒๒

(๖) ทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล ย่อม เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”

๔. พลสูตร

ว่าด้วยคุณธรรมของภิกษุผู้เป็นนาบุญ

{๒๗๕} [๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ ย่อมเป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) กำลังคือศรัทธา (๒) กำลังคือวิริยะ

(๓) กำลังคือสติ (๔) กำลังคือสมาธิ

(๕) กำลังคือปัญญา

(๖) ทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล ย่อม เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”

๕. ปฐมอาชานียสูตร

ว่าด้วยองค์ของม้าอาชาไนยและของภิกษุ สูตรที่ ๑

{๒๗๖} [๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ม้าอาชาไนย ตัวงามของพระราชาประกอบด้วยองค์ ๖ ประการย่อมควรแก่พระราชา ควรเป็นม้าต้น นับว่าเป็นราชพาหนะได้ องค์ ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ ม้าอาชาไนยตัวงามของพระราชาในโลกนี้

(๑) อดทนต่อรูป (๒) อดทนต่อเสียง

(๓) อดทนต่อกลิ่น (๕) อดทนต่อรส

(๕) อดทนต่อโผฏฐัพพะ (๖) สมบูรณ์ด้วยสี

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ม้าอาชาไนยตัวงามของพระราชาประกอบด้วย องค์ ๖ ประการนี้แล ย่อมควรแก่พระราชา ควรเป็นม้าต้น นับว่าเป็นราช พาหนะได้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมเป็นผู้ควรของแก่คำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

(๑) อดทนต่อรูป (๒) อดทนต่อเสียง

(๓) อดทนต่อกลิ่น (๔) อดทนต่อรส

(๕) อดทนต่อโผฏฐัพพะ (๖) อดทนต่อธรรมารมณ์

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล ย่อม เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”