พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · อนุตตริยวรรค
๔. หิมวันตสูตร เล่ม ๒๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๙๕ (Royal Thai)4/10 in อนุตตริยวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ อนุตตริยวรรค หิมวันตสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 453–454
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็เพราะเหตุอะไร คำว่า ‘ทุกข์’... คำว่า ‘โรค’ ... คำ ว่า ‘หัวฝี’ ... คำว่า ‘ความข้อง’ ... คำว่า ‘เปือกตม’ จึงเป็นชื่อของกาม เพราะ ว่าบุคคลผู้ยินดีในกามราคะ ถูกกามราคะผูกพันไว้นี้ ย่อมไม่พ้นไปจากการอยู่ ในครรภ์ทั้งในปัจจุบันทั้งในเบื้องหน้า ฉะนั้น คำว่า ‘เปือกตม’ นี้จึงเป็นชื่อ ของกาม”พระผู้มีพระภาคเจ้าสุคตผู้ศาสดาครั้นตรัสไวยากรณภาษิตนี้จบแล้ว จึง ได้ตรัสพระคาถาประพันธ์อื่นต่อไปอีกว่า
ภัย ทุกข์ โรค ฝี และความข้องกับเปือกตมทั้งสอง
(คือภัยกับทุกข์ ภัยกับโรค ภัยกับฝี ภัยกับความข้อง ภัย
กับเปือกตม) เราเรียกว่าเป็นกาม อันเป็นที่ที่ปุถุชนข้อง
กันอยู่
เพราะเห็นภัยในความถือมั่นอันเป็นเหตุแห่งการเกิด
และการตายแล้วไม่ถือมั่น นรชนทั้งหลายย่อมหลุดพ้นใน ธรรมเป็นที่สิ้นการเกิดและการตายได้
นรชนเหล่านั้นเป็นผู้ถึงความเกษม มีความสุข ดับ
สนิทในปัจจุบัน พ้นเวรภัยทั้งปวง ข้ามพ้นทุกข์ได้ทั้งสิ้น
๔. หิมวันตสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ทำให้ทำลายอวิชชาได้
{๒๙๕} [๒๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการพึงทำลายขุนเขาหิมวันต์ก็ยังได้ จะป่วยกล่าวไปไยถึงอวิชชาอันลามกเล่า ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้
(๑) เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ
(๒) เป็นผู้ฉลาดในการตั้งอยู่แห่งสมาธิ
(๓) เป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาธิ
(๔) เป็นผู้ฉลาดในความพร้อมมูลแห่งสมาธิ
(๕) เป็นผู้ฉลาดในอารมณ์แห่งสมาธิ
(๖) เป็นผู้ฉลาดในอภินิหารแห่งสมาธิ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล พึงทำลายขุนเขาหิมวันต์ก็ยังได้ จะป่วยกล่าวไปไยถึงอวิชชาอันลามกเล่า
๕. อนุสสติฏฐานสูตร
ว่าด้วยอนุสสติฏฐาน ๖ ประการ
{๒๙๖} [๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนุสสติฏฐาน มี ๖ ประการนี้ อนุสสติฏฐาน ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวกในธรรมวินัยนี้ระลึกถึงตถาคตอยู่ว่า ‘แม้เพราะเหตุนี้ ๆ พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ... ทรงเป็นผู้เบิกบานแล้ว ทรงเป็นผู้จำแนกธรรม’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สมัยใดอริยสาวกระลึกถึงตถาคตอยู่ สมัยนั้นจิตของอริยสาวกนั้นจะไม่ถูกราคะกลุ้มรุม ไม่ถูกโทสะกลุ้มรุม ไม่ถูกโมหะกลุ้มรุม เป็นจิตดำเนินไปตรงทีเดียว เป็นจิตออกไป พ้นไป หลุดไป จากความอยาก ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คำว่า ‘ความอยาก’ นี้เป็นชื่อของกามคุณ ๕ สัตว์บางพวกในโลกนี้ย่อมบริสุทธิ์ได้เพราะทำพุทธานุสสติแม้นี้ให้เป็นอารมณ์ด้วยประการฉะนี้
- ๑อนุสสติฏฐาน พึงดูความหมายที่เชิงอรรถในข้อ ๙ (อนุสสติฏฐานสูตร อาหุเนยยวรรค ปฐมปัณณาสก์ ฉักกนิบาต) หน้า ๔๑๗ ในเล่มนี้
End of ๔. หิมวันตสูตร