๙. กัญจิสังขารสูตร เล่ม ๒๒

ฉยิมานิ ภิกฺขเว อภพฺพฏฺฐานานิ. กตมานิ ฉ? อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล กญฺจิ สงฺขารํ นิจฺจโต อุปคนฺตุํ, อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล กญฺจิ สงฺขารํ สุขโต อุปคนฺตุํ, อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล กญฺจิ ธมฺมํ อตฺตโต อุปคนฺตุํ, อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล อนนฺตริยกมฺมํ (๑) กาตุํ, อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล โกตูหลมงฺคเลน สุทฺธึ ปจฺจาคนฺตุํ, อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล อิโต พหิทฺธา ทกฺขิเณยฺยํ คเวสิตุํ. อิมานิ โข ภิกฺขเว ฉ อภพฺพฏฺฐานานีติ. นวมํ.

ภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่อาจเป็นได้ ๖ ประการนี้

ฐานะที่ไม่อาจเป็นได้ ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ

๑. เป็นผู้ไม่อาจยึดถือสังขารว่าเป็นของเที่ยง

๒. เป็นผู้ไม่อาจยึดถือสังขารว่าเป็นสุข

๓. เป็นผู้ไม่อาจยึดถือธรรมว่าเป็นอัตตา

๔. เป็นผู้ไม่อาจทำอนันตริยกรรม

๕. เป็นผู้ไม่อาจเชื่อความบริสุทธิ์โดยถือมงคลตื่นข่าว

๖. เป็นผู้ไม่อาจแสวงหาเขตบุญนอกศาสนานี้

ภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่อาจเป็นได้ ๖ ประการนี้แล

ทุติยอภัพพัฏฐานสูตรที่ ๙ จบ