สุวิทูรสูตร เล่ม ๒๑

จตฺตาริมานิ ภิกฺขเว สุวิทูรวิทูรานิ. กตมานิ จตฺตาริ ? นภญฺจ ภิกฺขเว ปฐวี จ, อิทํ ปฐมํ สุวิทูรวิทูเร. (๑) โอริมญฺจ ภิกฺขเว ตีรํ สมุทฺทสฺส ปาริมญฺจ ตีรํ, (๒) อิทํ ทุติยํ สุวิทูรวิทูเร. ยโต จ ภิกฺขเว เวโรจโน อพฺภุเทติ ยตฺถ จ อตฺถงฺคเมติ, (๓) อิทํ ตติยํ สุวิทูรวิทูเรสตญฺจ ภิกฺขเว ธมฺโม อสตญฺจ ธมฺโม, อิทํ จตุตฺถํ สุวิทูรวิทูเร. อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ สุวิทูรวิทูรานีติ. นภญฺจ ทูเร ปฐวี จ ทูเร

ปารํ สมุทฺทสฺส ตทาหุ ทูเร.

ยโต จ เวโรจโน อพฺภุเทติ

ปภงฺกโร ยตฺถ จ อตฺถเมติ.

ตโต หเว ทูรตรํ วทนฺติ

สตญฺจ ธมฺมํ อสตญฺจ ธมฺมํ.

อพฺยายิโก โหติ สตํ สมาคโม

ยาวมฺปิ (๔) ติฏฺเฐยฺย ตเถว โหติ.

ขิปฺปญฺหิ เวติ อสตํ สมาคโม

ตสฺมา สตํ ธมฺมา อสพฺภิ อารกาติ. สตฺตมํ.

ภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน ๔ อย่างนี้

สิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน ๔ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. ท้องฟ้ากับแผ่นดิน นี้เป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกินอย่างที่ ๑

๒. ฝั่งนี้กับฝั่งโน้นของทะเล นี้เป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกินอย่างที่ ๒๓. จุดที่ดวงอาทิตย์ขึ้นกับจุดที่ดวงอาทิตย์ตก นี้เป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกลกัน เหลือเกินอย่างที่ ๓๔. ธรรมของสัตบุรุษ(คนดี)กับธรรมของอสัตบุรุษ(คนชั่ว) นี้เป็นสิ่งที่อยู่ ห่างไกลกันเหลือเกินอย่างที่ ๔ภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน ๔ อย่างนี้แล

นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า

ฟ้ากับดินอยู่ไกลกัน

ฝั่ง(ทั้งสอง)ของทะเลอยู่ไกลกัน

จุดที่ดวงอาทิตย์ขึ้นและตกก็อยู่ไกลกัน

บัณฑิตกล่าวว่า ธรรมของสัตบุรุษ

กับธรรมของอสัตบุรุษอยู่ไกลยิ่งกว่านั้น

สมาคมของสัตบุรุษยั่งยืนนาน

ดำรงอยู่ตราบนานเท่านาน

ส่วนสมาคมของอสัตบุรุษย่อมจืดจางเร็ว

เพราะฉะนั้น ธรรมของสัตบุรุษ

จึงห่างไกลจากธรรมของอสัตบุรุษ

สุวิทูรสูตรที่ ๗ จบ