๓. ทุจริตวรรค เล่ม ๒๑

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑.ปริสาสูตร ๒. ทิฏฐิสูตร

๓.อกตัญญุตาสูตร ๔. ปาณาติปาตีสูตร

๕.ปฐมมัคคสูตร ๖. ทุติยมัคคสูตร

๗.ปฐมโวหารปถสูตร ๘. ทุติยโวหารปกสูตร

๙.อหิริกสูตร ๑๐. ทุสสีลสูตร

(๒๓) ๓. ทุจจริตวรรค

๑. ทุจจริตสูตร

ว่าด้วยวจีทุจริตและวจีสุจริต

{๒๒๑} [๒๒๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วจีทุจริตมี ๔ ประการนี้ วจีทุจริต ๔ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) คำเท็จ (๒) คำส่อเสียด

(๓) คำหยาบ (๔) คำเพ้อเจ้อ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วจีทุจริตมี ๔ ประการนี้แล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วจีสุจริตมี ๔ ประการนี้ วจีสุจริต ๔ ประการคือ

อะไรบ้าง คือ

(๑) คำจริง (๒) คำไม่ส่อเสียด

(๓) คำอ่อนหวาน (๔) คำพอประมาณ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วจีสุจริต ๔ ประการนี้แล”

๒. ทิฏฐิสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำคนให้เป็นพาลและบัณฑิต

{๒๒๒} [๒๒๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมากธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) กายทุจริต (๒) วจีทุจริต

(๓) มโนทุจริต (๔) มิจฉาทิฏฐิ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็น

บัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูก

ทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) กายสุจริต (๒) วจีสุจริต

(๓) มโนสุจริต (๔) สัมมาทิฎฐิ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก”

๓. อกตัญญุตาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำคนให้เป็นพาลและบัณฑิต

{๒๒๓} [๒๒๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมากธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) กายทุจริต (๒) วจีทุจริต

(๓) มโนทุจริต (๔) ความเป็นคนอกตัญญูอกตเวที

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นบัณฑิตเป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้างคือ

(๑) กายสุจริต (๒) วจีสุจริต

(๓) มโนสุจริต (๔) ความเป็นคนกตัญญูกตเวที

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก”

๔. ปาณาติปาตีสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำคนให้เป็นพาลเละบัณฑิต

{๒๒๔} [๒๒๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ จัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ (๒) เป็นผู้ชอบลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกาม (๔) เป็นผู้ชอบพูดเท็จ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล จัด

เป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ จัดเป็น

บัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูก

ทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์

(๒) เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม

(๔) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก,,

๕. ปฐมมัคคสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำคนให้เป็นพาลและบัณฑิต

{๒๒๕} [๒๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมากธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้มีความเห็นผิด (๒) เป็นผู้มีความดำริผิด

(๓) เป็นผู้มีวาจาผิด (๔) เป็นผู้มีการงานผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล จัด

เป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ จัดเป็น

บัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูก

ทำลาย ไม่มีโทษไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้มีความเห็นชอบ (๒) เป็นผู้มีความดำริชอบ

(๓) เป็นผู้มีวาจาชอบ (๔) เป็นผู้มีการงานชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก”

๖. ทุติยมัคคสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทําคนให้เป็นพาลและบัณฑิต

{๒๒๖} [๒๒๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ จัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้ร้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้มีอาชีพผิด (๒) เป็นผู้มีความพยายามผิด

(๓) เป็นผู้มีความระลึกผิด (๔) เป็นผู้มีความตั้งใจไว้ผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล จัด

เป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็น

บัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูก

ทำลายไม่มีโทษไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้มีอาชีพชอบ (๒) เป็นผู้มีความพยายามชอบ

(๓) เป็นผู้มีความระลึกชอบ (๔) เป็นผู้มีความตั้งใจไว้ชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก”

๗. ปฐมโวหารปถสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำคนให้เป็นพาลและบัณฑิต

{๒๒๗} [๒๒๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมากธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) พูดในสิ่งที่ไม่ได้เห็นว่าได้เห็น

(๒) พูดในสิ่งที่ไม่ได้ยินว่าได้ยิน

(๓) พูดในสิ่งที่ไม่ได้ทราบว่าได้ทราบ

(๔) พูดในสิ่งที่ไม่ได้รู้ว่าได้รู้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วย ธรรม ๔ ประการนี้แล จัด

เป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นบัณฑิตเป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้างคือ

(๑) พูดในสิ่งที่ไม่ได้เห็นว่าไม่ได้เห็น

(๒) พูดในสิ่งที่ไม่ได้ยินว่า ไม่ได้ยิน

(๓) พูดในสิ่งที่ไม่ได้ทราบว่าไม่ได้ทราบ

(๔) พูดในสิ่งที่ไม่ได้รู้ว่าไม่ได้รู้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก,,

๘. ทุติยโวหารปถสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำคนให้เป็นพาลและบัณฑิต

{๒๒๘} [๒๒๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอัน

มาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) พูดในสิ่งที่ได้เห็นว่าไม่ได้เห็น

(๒) พูดในสิ่งที่ได้ยินว่าไม่ได้ยิน

(๓) พูดในสิ่งที่ได้ทราบว่าไม่ได้ทราบ

(๔) พูดในสิ่งที่ได้รู้ว่าไม่ได้รู้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล จัด

เป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ จัดเป็น

บัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูก

ทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) พูดในสิ่งที่ได้เห็นว่าได้เห็น

(๒) พูดในสิ่งที่ได้ยินว่าได้ยิน

(๓) พูดในสิ่งที่ได้ทราบว่าได้ทราบ

(๔) พูดในสิ่งที่ได้รู้ว่าได้รู้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก”

๙. อหิริกสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำคนให้เป็นพาลและบัณฑิต

{๒๒๙} [๒๒๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมากธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ไม่มีศรัทธา (๒) เป็นผู้ทุศีล

(๓) เป็นผู้ไม่มีหิริ (๔) เป็นผู้ไม่มีโอตตัปปะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล จัด

เป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ จัดเป็น

บัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูก

ทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้มีศรัทธา (๒) เป็นผู้มีศีล

(๓) เป็นผู้มีหิริ (๔) เป็นผู้มีโอตตัปปะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก”

๑๐. ทุปปัญญสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำคนให้เป็นพาลและบัณฑิต

{๒๓๐} [๒๓๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมากธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ไม่มีศรัทธา (๒) เป็นผู้ทุศีล

(๓) เป็นผู้เกียจคร้าน (๔) เป็นผู้มีปัญญาทราม

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล จัด

เป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ จัดเป็น

บัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูกทำลายไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้มีศรัทธา (๒) เป็นผู้มีศีล

(๓) เป็นผู้ปรารภความเพียร (๔) เป็นผู้มีปัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล

จัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก”