๑๑. ยวกลาปิสูตร เล่ม ๑๘

๑๑. ยวกลาปิกสูตร

ว่าด้วยอายตนะเปรียบด้วยฟ่อนข้าวเหนียว

{๓๕๑} [๒๔๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนฟ่อนข้าวเหนียว บุคคลกองไว้ในทางใหญ่สี่แยก ต่อมามีบุรุษ ๖ คนถือไม้คานมา บุรุษเหล่านั้นพึงฟาดฟ่อนข้าวเหนียวด้วยไม้คาน ๖ อัน ฟ่อนข้าวเหนียวนั้นถูกบุรุษเหล่านั้นฟาดกระหน่ำอยู่ด้วยไม้คาน ๖ อันอย่างนี้แล ต่อมามีบุรุษคนที่ ๗ ถือไม้คานมา เขาก็ฟาดฟ่อนข้าวเหนียวนั้นด้วยไม้คานอันที่ ๗ ฟ่อนข้าวเหนียวนั้นก็ถูกบุรุษฟาดกระหน่ำอยู่ด้วยไม้คานอันที่ ๗ อย่างนี้แล แม้ฉันใด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปุถุชนผู้มิได้สดับแล้วก็ฉันนั้นแล ถูกรูปอันเป็นที่น่าพอใจและไม่เป็นที่น่าพอใจกระทบจักษุ ... ถูกชิวหา ... ถูกธรรมารมณ์อันเป็นที่น่าพอใจและไม่เป็นที่น่าพอใจกระทบมโน ถ้าว่าปุถุชนผู้มิได้สดับแล้วนั้นย่อมคิดเพื่อเกิดต่อไป ปุถุชนนั้นก็เป็นโมฆบุรุษ เป็นผู้ถูกอายตนะกระทบกระหน่ำแล้วเหมือนฟ่อนข้าวเหนียวถูกบุรุษฟาดกระหน่ำด้วยไม้คานอันที่ ๗ ฉะนั้นแล”

เรื่องสงครามระหว่างเทวดากับอสูร

{๓๕๒} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว สงครามระหว่างเทวดากับอสูรได้ประชิดกันแล้ว ครั้งนั้นแล ท้าวเวปจิตติจอมอสูรตรัสเรียกอสูรทั้งหลายว่า ‘ดูก่อนท่านผู้นิรทุกข์ทั้งหลาย เมื่อสงครามระหว่างเทวดากับอสูรประชิดกันแล้วถ้าพวกอสูรพึงชนะ พวกเทวดาพึงปราชัยไซร้ เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลาย พึงจองจำท้าวสักกะจอมเทพนั้นด้วยเครื่องจองจำมีขื่อคาเป็นที่ ๕ แล้วนำมายังอสุรบุรีในสำนักของเรา’