arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ · อาสีวิสวรรค

๕. ทารุขันธสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๘

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๒๕ (Royal Thai)5/12 in อาสีวิสวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

๕. ทุติยทารุกขันโธปมสูตร

ว่าด้วยอุปมาด้วยขอนไม้ สูตรที่ ๒

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ อาสีวิสวรรค ทารุขันธสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 28 · Chaloem Phrakiat Volume 18)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 18, pp. 245–245

The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำคงคา เขตเมือง กิมมิละ ได้ทอดพระเนตรเห็นขอนไม้ใหญ่ลอยมาตามกระแสแม่น้ำคงคา จึงรับสั่ง เรียกภิกษุทั้งหลายมาตรัสถามว่า “ภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายเห็นขอนไม้ใหญ่โน้น ที่ลอยมาตามกระแสแม่น้ำคงคาหรือไม่”ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “เห็น พระพุทธเจ้าข้า” ฯลฯ

เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว ท่านพระกิมมิละได้ทูลถามพระผู้มีพระภาค ดังนี้ว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรชื่อว่าฝั่งนี้ ฯลฯ

“กิมมิละ ความเน่าภายใน เป็นอย่างไร

คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ต้องอาบัติที่เศร้าหมองอย่างใดอย่างหนึ่งแล้ว การออก จากอาบัติเช่นนั้นยังไม่ปรากฏ

นี้เรียกว่า ความเน่าภายใน”

ทุติยทารุกขันโธปมสูตรที่ ๕ จบ

End of ๕. ทารุขันธสูตร ที่ ๒