๑๐. สุทธิกสูตร เล่ม ๑๘

๑๐. สุทธิกสูตร

ว่าด้วยเวทนา ๓

{๔๔๕} [๒๗๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้ เวทนา ๓ เป็นไฉน คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขมสุขเวทนา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้แล”

๑๑. นิรามิสสูตร

ว่าด้วยปีติสุขมีอามิสและไม่มีอามิส

{๔๔๖} [๒๗๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปีติมีอามิสก็มี ปีติไม่มีอามิสก็มี ปีติไม่มีอามิสกว่าปีติไม่มีอามิสก็มี สุขมีอามิสก็มี สุขไม่มีอามิสก็มี สุขไม่มีอามิสกว่าสุขไม่มีอามิสก็มี อุเบกขามีอามิสก็มี อุเบกขาไม่มีอามิสก็มี อุเบกขาไม่มีอามิสกว่าอุเบกขาไม่มีอามิสก็มี วิโมกข์มีอามิสก็มี วิโมกข์ไม่มีอามิสก็มี วิโมกข์ไม่มีอามิสกว่าวิโมกข์ไม่มีอามิสก็มี{๔๔๗} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ปีติมีอามิสเป็นไฉน คือ กามคุณ ๕ เหล่านี้กามคุณ ๕ เป็นไฉน คือ รูปที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุ อันน่าปรารถนา น่าใคร่น่าพอใจ ชวนให้รัก ชักให้ใคร่ พาใจให้กำหนัด ... โผฏฐัพพะที่พึงรู้แจ้งด้วยกาย อันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ ชวนให้รัก ชักให้ใคร่ พาใจให้กำหนัด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กามคุณ ๕ เหล่านี้แล ปีติที่เกิดขึ้นเพราะอาศัยกามคุณ ๕ เหล่านี้ เราเรียกว่าปีติมีอามิส{๔๔๘} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ปีติไม่มีอามิสเป็นไฉน คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้สงัดแล้วจากกาม สงัดแล้วจากอกุศลธรรม เข้าปฐมณานที่มีวิตก มีวิจารมีปีติและสุขอันเกิดแต่วิเวกอยู่ เธอเข้าทุติยฌานที่มีความผ่องใสในภายใน มีภาวะที่จิตเป็นเอกผุดขึ้น ไม่มีวิตก ไม่มีวิจารเพราะวิตกวิจารสงบไป มีปีติและสุขอันเกิดแต่สมาธิอยู่ นี้เราเรียกว่าปีติไม่มีอามิส