พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เวทนาสังยุต · ปฐมกสคาถวรรค
๑. สมาธิสูตร เล่ม ๑๘
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๕๙–๓๖๐ (Royal Thai)1/10 in ปฐมกสคาถวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค เวทนาสังยุต ปฐมกสคาถวรรค สมาธิสูตร (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 29 · Chaloem Phrakiat Volume 18)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 18, pp. 279–279
๒. เวทนาสังยุต
๑. สคาถวรรค
๑. สมาธิสูตร
ว่าด้วยผู้มีจิตตั้งมั่นรู้เหตุเกิดและดับแห่งเวทนา
{๓๕๙} [๒๔๙] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้ เวทนา ๓ คืออะไรบ้าง คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขมสุขเวทนา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้แล”
{๓๖๐} สาวกของพระพุทธเจ้าผู้มีจิตมั่นคงดีแล้ว มีสติ มี
สัมปชัญญะ ย่อมรู้ประจักษ์ซึ่งเวทนาและเหตุเกิดแห่ง
เวทนาทั้งหลาย
อนึ่ง เวทนาเหล่านี้จะดับไปในที่ใด ย่อมรู้ประจักษ์
ซึ่งที่นั้น และทางดำเนินให้ถึงความสิ้นไปแห่งเวทนา
เหล่านั้น เพราะสิ้นเวทนา ภิกษุจึงเป็นผู้หมดความหิว
ปรินิพพานแล้ว
๒. สุขสูตร
ว่าด้วยผู้รู้ว่าเวทนาเป็นทุกข์ย่อมหมดความยินดีในเวทนา
{๓๖๑} [๒๕๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้ เวทนา ๓ คืออะไรบ้าง คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขมสุขเวทนา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้แล”
- ๑เป็นผู้หมดความหิว ในที่นี้หมายถึงเป็นผู้ไม่มีตัณหา (สํ.สฬา.อ. ๑๓๕)
End of ๑. สมาธิสูตร