๓. ราธสูตร ที่ ๑ เล่ม ๑๘

๓. ราธอนิจจสูตร

ว่าด้วยทรงแสดงอนิจจธรรมแก่ราธภิกษุ

{๙๒} [๗๖] ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า นั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอประทานพระวโรกาส ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมแก่ข้าพระองค์โดยย่อ พอที่ข้าพระองค์ได้ฟังแล้วจะพึงปลีกตัวออกจากหมู่อยู่ตามลำพัง ไม่ประมาท มีความเพียร มีจิตมุ่งพระนิพพานอยู่เถิด พระพุทธเจ้าข้า”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนราธะ สิ่งใดไม่เที่ยง เธอพึงละความพอใจในสิ่งนั้นเสีย ดูก่อนราธะ อะไรเล่าไม่เที่ยง จักษุแลไม่เที่ยงเธอพึงละความพอใจในจักษุนั้นเสีย รูป... จักขุวิญญาณ... จักขุสัมผัส... แม้สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนาที่เกิดขึ้นเพราะจักขุสัมผัสเป็นปัจจัยก็ไม่เที่ยง เธอพึงละความพอใจในเวทนานั้นเสีย ... มโนไม่เที่ยง เธอพึงละความพอใจในมโนนั้นเสีย ธรรมารมณ์ ... มโนวิญญาณ ... มโนสัมผัส ... แม้สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนาที่เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัยไม่เที่ยง เธอพึงละความพอใจในเวทนานั้นเสีย ดูก่อนราธะสิ่งใดแลไม่เที่ยง เธอพึงละความพอใจในสิ่งนั้นเสีย”

๔. ราธทุกขสูตร

ว่าด้วยความแสดงทุกขธรรมแก่ราธภิกษุ

{๙๓} [๗๗] ... “ดูก่อนราธะ สิ่งใดเป็นทุกข์ เธอพึงละความพอใจในสิ่งนั้นเสียดูก่อนราธะ อะไรเล่าเป็นทุกข์ จักษุแลเป็นทุกข์ เธอพึงละความพอใจในจักษุนั้นเสีย รูป... จักขุวิญญาณ... จักขุสัมผัส... แม้สุขเวทนา