๔. ปฐมปาสสูตร เล่ม ๑๕

{๔๒๔} ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบว่า “นี่คือมารผู้มีใจบาป” จึงได้ตรัสกะมารผู้มีใจบาปด้วยพระคาถาทั้งหลายว่า

ท่านจำแลงเพศทั้งที่งามทั้งที่ไม่งาม ท่องเที่ยวอยู่ตลอดกาลอันยืดยาวนาน มารผู้มีใจบาปเอ๋ย ท่านอย่าขวนขวายจำแลงเพศนั้นเลย ท่านถูกเรากำจัดเสียแล้ว

ก็ชนเหล่าใดสำรวมดีแล้วทางกาย วาจาใจ ชนเหล่านั้น ย่อมไม่ตกอยู่ในอำนาจของมาร ชนเหล่านั้นย่อมไม่เป็นผู้เดินตามหลังมาร

ครั้งนั้นแล มารผู้มีใจบาปรู้ว่า “พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา” จึงเป็นทุกข์ เสียใจ ได้อันตรธานไปในที่นั้นนั่นเอง

๔. ปฐมมารปาสสูตร

ว่าด้วยการพ้นจากบ่วงแห่งมาร สูตรที่ ๑

{๔๒๕} [๑๔๐] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ใกล้พระนครพาราณสี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย” ภิกษุทั้งหลายได้ทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วิมุตติอันยอดเยี่ยม เราได้บรรลุแล้ว วิมุตติอันยอดเยี่ยมเราก็ทำให้แจ่มแจ้งได้แล้วเพราะใส่ใจโดยแยบคาย เพราะตั้งความเพียรไว้ชอบโดยแยบคาย ดูก่อนภิกษุทั้งหลายแม้เธอทั้งหลายก็จงบรรลุซึ่งวิมุตติอันยอดเยี่ยม จงทำให้แจ่มแจ้งซึ่งวิมุตติอันยอดเยี่ยมเพราะใส่ใจโดยแยบคาย เพราะตั้งความเพียรไว้ชอบโดยแยบคายเถิด”

{๔๒๖} ครั้งนั้นแล มารผู้มีใจบาปได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า

ท่านเป็นผู้ถูกบ่วงแห่งมาร ทั้งที่เป็นของทิพย์ทั้งที่เป็นของมนุษย์ผูกรัดไว้แล้ว ท่านเป็นผู้ถูกเครื่องผูกแห่งมารรัดรึงแล้ว แน่ะสมณะ ท่านจักไม่พ้นเราไปได้

{๔๒๗} ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบว่า “นี่คือมารผู้มีใจบาป” จึงได้ตรัสกะมารผู้มีใจบาปด้วยพระคาถาว่า

เราเป็นผู้พ้นแล้วจากบ่วงแห่งมารทั้งที่เป็นของทิพย์ ทั้งที่เป็นของมนุษย์ เราเป็นผู้พ้นแล้วจากเครื่องผูกแห่งมาร ดูก่อนมาร ท่านถูกเรากำจัดเสียแล้ว

ครั้งนั้นแล มารผู้มีใจบาปรู้ว่า “พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา” จึงเป็นทุกข์ เสียใจ ได้อันตรธานไปในที่นั้นนั่นเอง

๕. ทุติยมารปาสสูตร

ว่าด้วยการพ้นจากบ่วงแห่งมาร สูตรที่ ๒

{๔๒๘} [๑๔๑] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ใกล้พระนครพาราณสิ ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย” ภิกษุทั้งหลายได้ทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราพ้นแล้วจากบ่วงทั้งปวงทั้งที่เป็นของทิพย์ทั้งที่เป็นของมนุษย์ แม้พวกเธอก็พ้นแล้วจากบ่วงทั้งปวงทั้งที่เป็นของทิพย์ทั้งที่เป็นของมนุษย์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอ