พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สักกสังยุต · ทุติยวรรค
๖. ยชมานสูตร เล่ม ๑๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๙๒๒–๙๒๔ (Royal Thai)6/15 in ทุติยวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค สักกสังยุต ทุติยวรรค ยชมานสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 25 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 397–397
๖. ยชมานสูตร
ว่าด้วยทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมาก
{๙๒๒} [๒๖๒] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ เขาคิชฌกูฏ ใกล้พระนครราชคฤห์ {๙๒๓} ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพเสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วประทับยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า
เมื่อสัตว์มนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญ ซึ่งมีอุปธิเป็นผล อยู่ ทานที่ให้แล้วในที่ไหนย่อมมีผลมาก พระพุทธเจ้าข้า
{๙๒๔} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อมรรค ๔ ประเภท ท่านผู้ตั้งอยู่แล้วในผล ๔ ประเภท นั่นคือพระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติตรง ประกอบด้วยปัญญาและศีล
เมื่อสัตว์มนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญ ซึ่งมีอุปธิเป็นผลอยู่ ทานที่ให้แล้วในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก
๗. พุทธวันทนสูตร
ว่าด้วยท้าวสักกะและท้าวสหัมบดีพรหมเข้าเฝ้าพุทธองค์
{๙๒๕} [๒๖๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็สมัยนั้นแล พระผู้มี
- ๑บุญซี่งมีอุปธิเป็นผล (โอปธิกบุญ) หมายถึงบุญอันเป็นพี้นรองรับสำหรับการเกิดในภพใหม่ หรือบุญอันอำนวยผลให้เกิดอัตภาพคือขันธ์ ๕ เป็นต้น (นัย สํ.ส.อ. ๓๓๔)
End of ๖. ยชมานสูตร