พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สักกสังยุต · ทุติยวรรค
๑. ฆัตวาสูตร เล่ม ๑๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๙๔๓–๙๔๕ (Royal Thai)11/15 in ทุติยวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค สักกสังยุต ทุติยวรรค ฆัตวาสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 25 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 405–405
๓. ตติยวรรค
๑. ฆัตวาสูตร
ว่าด้วยผลแห่งการฆ่าความโกรธ
{๙๔๓} [๒๖๗] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี {๙๔๔} ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพเสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วประทับยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า
บุคคลฆ่าอะไรเสียได้ จึงจะอยู่เป็นสุข ฆ่าอะไรเสียได้ จึงจะไม่เศร้าโศกเสียใจ ข้าแต่พระโคดม พระองค์ทรงพอพระทัยการฆ่าอะไรซึ่งเป็นธรรมอย่างเอก
{๙๔๕} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
บุคคลฆ่าความโกรธเสียได้ จึงจะอยู่เป็นสุข ฆ่าความโกรธเสียได้ จึงจะไม่เศร้าโศกเสียใจ แน่ะเทวดา พระอริยเจ้าทั้งหลายย่อมสรรเสริญการฆ่าความโกรธซึ่งมีรากเป็นพิษ มียอดหวาน เพราะว่าบุคคลฆ่าความโกรธนั้นได้ แล้วย่อมไม่เศร้าโศกเสียใจเลย
๒. ทุพพัณณิยสูตร
ว่าด้วยยักษ์รูปชั่ว
{๙๔๖} [๒๖๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
End of ๑. ฆัตวาสูตร