พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · อามกธัญญเปยยาล ตติยวรรค
๑. นัจจสูตร เล่ม ๑๙
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗๗๖ (Royal Thai)1/10 in อามกธัญญเปยยาล ตติยวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต อามกธัญญเปยยาล ตติยวรรค (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 31 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 19, pp. 667–667
๙. ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรค
๑. นัจจคีตสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นจากการฟ้อนรำมีน้อย
{๑๗๗๖} [๑๑๕๑] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี และดูการเล่นอันเป็นข้าศึกมีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี และดูการเล่นอันเป็นข้าศึกมีจำนวนมากกว่า ...
๒. อุจจาสยนสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นการนั่งนอนบนที่นั่งนอนสูงใหญ่มีน้อย
{๑๗๗๗} [๑๑๕๒] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากการนั่งนอนบนที่นั่งที่นอนอันสูงใหญ่มีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการนั่งนอนบนที่นั่งที่นอนอันสูงใหญ่มีจำนวนมากกว่า ...
๓. ชาตรูปรชตสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นจากการรับเงินทองมีน้อย
{๑๗๗๘} [๑๑๕๓] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากการรับทองและเงินมีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการรับทองและเงินมีจำนวนมากกว่า ...
End of ๑. นัจจสูตร