อามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรค

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย ปาณาติปาตา ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย ปาณาติปาตา อปฺปฏิวิรตา ฯ ตํ กิสฺส เหตุ ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้เว้นจากปาณาติบาตมีน้อยโดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่เว้นจากปาณาติบาต มีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๑

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย อทินฺนาทานา ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย อทินฺนาทานา อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากอทินนาทานมีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากอทินนาทาน มีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๒

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย กาเมสุ มิจฺฉาจารา ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย กาเมสุ มิจฺฉาจารา อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นกาเมสุมิจฉาจาร มีน้อยโดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจาร มีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๓

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย มุสาวาทา ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย มุสาวาทา อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากมุสาวาทมีน้อยโดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากมุสาวาท มีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๔

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย ปิสุณาย วาจาย ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย ปิสุณาย วาจาย อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากคำส่อเสียด มีน้อยโดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำส่อเสียด มีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๕

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย ผรุสาย วาจาย ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย ผรุสาย วาจาย อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากคำหยาบมีน้อยโดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำหยาบมีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๖

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย สมฺผปฺปลาปา ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย สมฺผปฺปลาปา อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากคำเพ้อเจ้อ มีน้อยโดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำเพ้อเจ้อมีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๗

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย พีชคามภูตคามสมารมฺภา ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย พีชคามภูตคามสมารมฺภา อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากการพรากพืชคาม

และภูตคาม มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการพรากพืชคามและภูตคาม มีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๘

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย วิกาลโภชนา ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย วิกาลโภชนา อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากการบริโภคอาหาร

ในเวลาวิกาล มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการบริโภคอาหารในเวลาวิกาล มีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๙

เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย มาลาคนฺธวิเลปนธารณมณฺฑนวิภูสนฏฺฐานา ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย มาลาคนฺธวิเลปนธารณมณฺฑนวิภูสนฏฺฐานา อปฺปฏิวิรตา ฯ

วคฺโค ฯ

อุทฺทานํ

ปาณํ อทินฺนํ กาเมสุ มุสาวาทญฺจ เปสุญฺญํ

ผรุสํ ๑ สมฺผปฺปลาปํ พีชํ วิกาเล คนฺธวิเลปนนฺติ ฯ

_______________________

อามกธญฺญเปยฺยาเล ตติยวคฺโค นวโม

๑ ม. ผรุสํ สมฺผปฺปลาปํ พีชญฺจ วิกาลํ คนฺธนฺติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากการทัดทรง ประดับและตกแต่งร่างกายด้วยดอกไม้ ของหอมและเครื่องประเทืองผิว อันเป็นฐานแห่งการแต่งตัวมีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการทัดทรงประดับ และตกแต่งร่างกายด้วยดอกไม้ ของหอม และเครื่องประเทืองผิวอันเป็นฐานแห่งการแต่งตัว มีมากกว่า ฯลฯ.

จบ สูตรที่ ๑๐

จบ อามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรคที่ ๘

------------

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปาณาติปาตสูตร ๒. อทินนาทานสูตร

๓. กาเมสุมิจฉาจารสูตร ๔. มุสาวาทสูตร

๕. เปสุญญสูตร ๖. ผรุสสูตร

๗. สัมผัปปลาปสูตร ๘. พีชสูตร

๙. วิกาลโภชนสูตร ๑๐. คันธวิเลปนสูตร.