กุกกุฏารามสูตร ที่ ๓ เล่ม ๑๙

ปาฏลิปุตฺตนิทานํ ฯ พฺรหฺมจริยํ พฺรหฺมจริยนฺติ อาวุโส อานนฺท วุจฺจติ กตมํ นุ โข อาวุโส พฺรหฺมจริยํ กตโม พฺรหฺมจารี กตมํ พฺรหฺมจริยปริโยสานนฺติ ฯ สาธุ สาธุ อาวุโส ภทฺท ภทฺทโก โข เต อาวุโส ภทฺท อุมฺมงฺโค ภทฺทกํ ปฏิภาณํ กลฺยาณี ปริปุจฺฉา เอวํ หิ ตฺวํ อาวุโส ภทฺท ปุจฺฉสิ พฺรหฺมจริยํ พฺรหฺมจริยนฺติ อาวุโส อานนฺท วุจฺจติ กตมํ นุ โข อาวุโส พฺรหฺมจริยํ กตโม พฺรหฺมจารี กตมํ พฺรหฺมจริย- ปริโยสานนฺติ ฯ เอวมาวุโสติ ฯ อยเมว โข อาวุโส อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค พฺรหฺมจริยํ ฯ เสยฺยถีทํ ฯ สมฺมาทิฏฺฐิ ฯเปฯ สมฺมาสมาธิ ฯ โย โข อาวุโส อิมินา อริเยน อฏฺฐงฺคิเกน มคฺเคน สมนฺนาคโต อยํ วุจฺจติ พฺรหฺมจารี ฯ โย โข อาวุโส ราคกฺขโย โทสกฺขโย โมหกฺขโย อิทํ พฺรหฺมจริยปริโยสานนฺติ ฯ สุตฺตตฺตยํ ๑ เอกนิทานํ ฯ

วิหารวคฺโค ทุติโย ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

เทฺว วิหารา จ เสโข จ อุปฺปาเท ๒ อปเร ทุเว

ปริสุทฺเธน เทฺว วุตฺตา กุกฺกุฏาราเมน ตโยติ ฯ

_____________

มิจฺฉตฺตวคฺโค ตติโย

๑ ม. โขสทฺโท นตฺถิ ฯ

๑ ม. ตีณิ สุตฺตนฺตานิ เอกนิทานานิ ฯ ยุ. อิเมสํ ติณฺณํ สุตฺตนฺตานํ เอกนิทานํ ฯ

๒ ม. อุปฺปาทา ... ฯ

ปาฏลิปุตตนิทาน. ภ. ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า พรหมจรรย์ๆ ดังนี้ พรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ? พรหมจารีเป็นไฉน? ที่สุดของพรหมจรรย์เป็นไฉน?

อา. ดีละๆ ท่านภัททะ ท่านช่างคิด ช่างหลักแหลม ช่างไต่ถาม ก็ท่านถามอย่างนี้หรือว่า ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า พรหมจรรย์ๆ ดังนี้ พรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ? พรหมจารีเป็นไฉน? ที่สุดของพรหมจรรย์เป็นไฉน?

ภ. อย่างนั้น ท่านผู้มีอายุ

อา. อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ คือ สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ สัมมาสมาธิ นี้แลเป็นพรหมจรรย์ บุคคลผู้ประกอบด้วยอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ นี้เรียกว่าเป็นพรหมจารีความสิ้นราคะ โทสะ โมหะ นี้เป็นที่สุดของพรหมจรรย์.

จบ สูตรที่ ๑๐

จบ วิหารวรรคที่ ๒

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. วิหารสูตรที่ ๑ ๒. วิหารสูตรที่ ๒ ๓. เสขสูตร ๔. อุปปาทสูตรที่ ๑๕. อุปปาทสูตรที่ ๒ ๖. ปริสุทธิสูตรที่ ๑ ๗. ปริสุทธิสูตรที่ ๒ ๘. กุกกุฏารามสูตรที่ ๑๙. กุกกุฏารามสูตรที่ ๒ ๑๐. กุกกุฏารามสูตรที่ ๓