พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มัคคสังยุต · วิหารวรรค
กุกกุฏารามสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๙
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๗ (Royal Thai)9/10 in วิหารวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต วิหารวรรค กุกกุฏารามสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 30 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 19, pp. 21–21
“มิจฉามรรคมีองค์ ๘ คือ มิจฉาทิฏฐิ ... มิจฉาสมาธิ นี้แลเป็นอพรหมจรรย์”
๙. ทุติยกุกกุฏารามสูตร
ว่าด้วยพรหมจรรย์
{๕๗} [๑๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครปาฏลีบุตร ...
ท่านพระภัททะถามท่านพระอานนท์ว่า “ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า ‘พรหมจรรย์ พรหมจรรย์’ ดังนี้ พรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ ที่สุดของพรหมจรรย์เป็นไฉน”“ดี ๆ ท่านภัททะ ท่านช่างคิด ช่างหลักแหลม ช่างไต่ถาม ก็ท่านถามว่า ‘ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า ‘พรหมจรรย์ พรหมจรรย์’ ดังนี้ พรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ ที่สุดของพรหมจรรย์เป็นไฉน’ อย่างนี้หรือ”“อย่างนั้น ท่านผู้มีอายุ”
“อริยมรรคมีองค์ ๘ คือ สัมมาทิฏฐิ ... สัมมาสมาธิ นี้แลเป็นพรหมจรรย์ ความสิ้นราคะ ความสิ้นโทสะ ความสิ้นโมหะ นี้แลเป็นที่สุดของพรหมจรรย์”
๑๐. ตติยกุกกุฏารามสูตร
ว่าด้วยพรหมจรรย์และพรหมจารี
{๕๘} [๒๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครปาฏลีบุตร ...
ท่านพระภัททะถามท่านพระอานนท์ว่า “ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า ‘พรหมจรรย์ พรหมจรรย์’ ดังนี้ พรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ พรหมจารีเป็นไฉน ที่สุดของพรหมจรรย์เป็นไฉน”
End of กุกกุฏารามสูตร ที่ ๒