กัณฏกีสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๙

พิจารณาเห็นจิตในจิต... ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรม มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกอยู่ท่านสารีบุตร สติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้อันภิกษุผู้เป็นเสขะพึงเข้าถึงอยู่”

๕. ทุติยกัณฏกีสูตร

ว่าด้วยธรรมที่พระอเสขะพึงเข้าถึง

{๑๒๗๔} [๙๐๓] เรื่องเกิดขึ้นที่เมืองสาเกต ...

ท่านพระสารีบุตรนั่งเรียบร้อยแล้วได้ถามท่านพระอนุรุทธะว่า “ท่านอนุรุทธะ ธรรมเหล่าไหนอันภิกษุผู้เป็นอเสขะพึงเข้าถึงอยู่”{๑๒๗๕} ท่านพระอนุรุทธะตอบว่า “ท่านสารีบุตร สติปัฏฐาน ๔ อันภิกษุผู้เป็นอเสขะพึงเข้าถึงอยู่ สติปัฏฐาน ๔ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้ ย่อมพิจารณาเห็นกายในกาย... ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนา... ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิต... ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรม มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกอยู่ท่านสารีบุตร สติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้อันภิกษุผู้เป็นอเสขะพึงเข้าถึงอยู่”

๖. ตติยกัณฏกีสูตร

ว่าด้วยการบรรลุภาวะแห่งมหาอภิญญา

{๑๒๗๖} [๙๐๔] เรื่องเกิดขึ้นที่เมืองสาเกต ...

ท่านพระสารีบุตรนั่งเรียบร้อยแล้วได้ถามท่านพระอนุรุทธะว่า “ท่านอนุรุทธะได้ถึงความเป็นผู้มีอภิญญามากเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งธรรมเหล่าไหน”