พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · มหาปัญญวรรค
๑. มหาปัญญสูตร เล่ม ๑๙
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๔๑ (Royal Thai)1/13 in มหาปัญญวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต มหาปัญญวรรค มหาปัญญสูตร (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 31 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.
ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 31, pp. 398–398
มหาปัญญวรรคที่* ๗
๑. มหาปัญญสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญามาก
[๑๖๔๑] ...ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก...
จบมหาปัญญสูตรที่ ๑
๒. ปุถุปัญญสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญาแน่นหนา[๑๖๔๒] ...ย่อมเป็นเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาแน่นหนา ...
๓. วิปุลลปัญญสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญาไพบูลย์
[๑๖๔๓] ..ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไพบูลย์...
จบวิปุลลปัญญสูตรที่ ๓
* อรรถกถาวรรคที่ ๗ แก้ไว้ท้ายวรรคนี้.
End of ๑. มหาปัญญสูตร