๑๓. นิพเพธิกปัญญสูตร เล่ม ๑๙

นิพฺเพธิกปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ กตเม จตฺตาโร ฯ สปฺปุริสสํเสโว สทฺธมฺมสฺสวนํ โยนิโสมนสิกาโร ธมฺมานุธมฺมปฏิปตฺติ ฯ อิเม โข ภิกฺขเว จตฺตาโร ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา นิพฺเพธิกปญฺญตาย สํวตฺตนฺตีติ ฯ

มหาปญฺญวคฺโค สตฺตโม ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

มหาปุถุวิปุลคมฺภีรํ อปฺปมตฺตภูริพาหุล ๑

สีฆลหุหาสชวน- ติกฺขนิพฺเพธิกาย จาติ ฯ

โสตาปตฺติสํยุตฺตํ สมตฺตํ ฯ

_____________

สจฺจสํยุตฺตํ

_________

สมาธิวคฺโค ปฐโม

๑ ม. จตฺตาโร เม ภิกฺขเว ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา มหาปญฺญตาย สํวตฺตนฺติ ฯ

กตเม จตฺตาโร ฯ สปฺปุริสสํเสโว สทฺธมฺมสฺสวนํ โยนิโสมนสิกาโร

ธมฺมานุธมฺมปฺปฏิปตฺติ ฯ อิเม โข ภิกฺขเว จตฺตาโร ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา ... ฯ

๑ ม. อปฺปมตฺตภูริพาหุลฺลํ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน?

คือ การคบสัตบุรุษ ๑ การฟังสัทธรรม ๑ การกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย ๑ การปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส.

จบ สูตรที่ ๑๓

จบ มหาปัญญวรรคที่ ๗

----------

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. มหาปัญญสูตร ๒. ปุถุปัญญสูตร

๓. วิปุลลปัญญสูตร ๔. คัมภีรปัญญสูตร

๕. อัปปมัตตปัญญสูตร ๖. ภูริปัญญสูตร

๗. พาหุลปัญญสูตร ๘. สีฆปัญญสูตร

๙. ลหุปัญญสูตร ๑๐. หาสปัญญสูตร

๑๑. ชวนปัญญสูตร ๑๒. ติกขปัญญสูตร

๑๓. นิพเพธิกปัญญสูตร.

จบ โสดาปัตติสังยุต