๓. ปิณฑสูตร เล่ม ๑๖

สัตว์นั้นจุติจากนรก ชิ้นเนื้อนั่นแล ได้ปรากฏเป็นนิมิต. สัตว์นั้นจึงเกิดเป็นมังสเปสิเปรต.

จบอรรถกถาเปสิสูตรที่ ๒

๓. ปิณฑสูตร

ว่าด้วยก้อนเนื้อลอยอยู่ในอากาศ

[๖๔๒] ฯ ล ฯ ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า เมื่อผมลงมาจากภูเขาคิมฌกูฏ ได้เห็นก้อนเนื้อลอยอยู่ในเวหาส แร้งบ้าง กาบ้างพญาแร้งบ้าง ต่างก็โผถลาตามจิกทิ้งก้อนเนื้อนั้น ได้ยินว่า ก้อนเนื้อนั้นส่งเสียงร้องครวญคราง ฯล ฯ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นี้ได้เป็นคนฆ่านกขาย อยู่ในกรุงราชคฤห์นี้เอง ฯ ล ฯ.

จบปิณฑสูตรที่ ๓

อรรถกถาปิณฑสูตรที่ ๓

ในเรื่องก้อนเนื้อ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า สากุณิโก ความว่า ในเวลาจับนกมาขาย พรานนกเอาขนและหนังออก เหลือไว้แต่ก้อนเนื้อ ขายเลี้ยงชีพ. ด้วยเหตุนั้น ในเวลาที่สัตว์นั้นจุติจากนรก ก้อนเนื้อนั่นแล ได้ปรากฏเป็นนิมิต. สัตว์นั้นจึงเกิดเป็นมังสปิณฑเปรต (เปรตก้อนเนื้อ).

จบอรรถกถาปิณฑสูตรที่ ๓

๔. นิจฉวิสูตร

ว่าด้วยสัตว์ไม่มีผิวหนังลอยในอากาศ

[๖๔๓ ] ฯ ล ฯ พระมหาโมคคัลละได้ตอบว่า เมื่อผมลงมาจากภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นบุรุษไม่มีผิวหนังลอยอยู่ในเวหาส แร้งบ้าง กาบ้างพญาแร้งบ้าง ต่างก็โผถลาตามจิกทิ้งบุรุษนั้น ได้ยินว่า บุรุษนั้นส่งเสียงร้องครวญคราง ฯลๆ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นี้ได้เป็นคนฆ่าแกะขายอยู่ในกรุงราชคฤห์นี้เอง ฯ ล ฯ.

จบนิจฉวิสูตรที่ ๔

อรรถกถานิจฉวิสูตรที่ ๔

ในเรื่องสัตว์ไม่มีผิวหนัง มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

เมื่อพรานแกะนั้น ฆ่าแกะถลกหนังออกขายเลี้ยงชีพ ร่างของแกะที่ไม่มีหนัง ได้ปรากฏเป็นนิมิตโดยนัยก่อนนั่นแล. เพราะฉะนั้น พรานแกะนั้นจึงเกิดเป็นนิจฉวิเปรต.

จบอรรถกถานิจฉวิสูตรที่ ๔

๕. อสิสูตร

ว่าด้วยบุรุษมีขนเป็นดาบลอยในอากาศ

[๖๔๔] ฯ ล ฯ ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า เมื่อผมลงมาจากภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นบุรุษผู้มีขนเป็นดาบลอยอยู่ในเวหาส ดาบเหล่า