๕. โอกิลินีสูตร เล่ม ๑๖

๓. นิจฉวิตถีสูตร

ว่าด้วยนิจฉวิตถีเปรต (หญิงไม่มีผิวหนัง)

{๖๕๒}[๒๑๔] ... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นหญิงไม่มีผิวหนังลอยอยู่กลางอากาศ มีฝูงแร้ง ฝูงเหยี่ยวและฝูงนกตะกรุมพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งฉีกหญิงนั้นสบัดไปมา นัยว่าหญิงนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หญิงนี้เคยเป็นผู้

ประพฤตินอกใจสามีอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...” (๓)

๔. มังลุลิตถีสูตร

ว่าด้วยมังคุลิตถีเปรต (หญิงมีกลิ่นเหม็น)

{๖๕๓}[๒๑๕]... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลง

จากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นหญิงมีกลิ่นเหม็นน่าเกลียดลอยอยู่กลางอากาศ มี

ฝูงแร้ง ฝูงเหยี่ยว และฝูงนกตะกรุมพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งฉีกหญิงนั้นสะบัดไปมา นัยว่าหญิงนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หญิงนี้เคยเป็น

แม่มดอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...” (๔)

๕. โอกิลินีสูตร

ว่าด้วยโอกิลินีเปรต (หญิงมีนํ้าเหลืองไหล)

{๖๕๔}[๒๑๖] ... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นหญิงมีร่างกายมอมแมม ถูกไฟลวก มีเถ้าถ่านลอยคลุ้งรอบตัวลอยอยู่กลางอากาศ นัยว่าหญิงนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ....”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หญิงนี้เคยเป็น

อัครมเหสีของพระเจ้ากาลิงคะ นางเป็นคนขึ้หึงได้เอากระทะที่มีถ่านไฟคลอกสตรีผู้ร่วมพระสวามีด้วยกัน ...” (๕)

๖. อสีสกสูตร

ว่าด้วยอสีสกเปรต (ผีหัวขาด)

{๖๕๕}[๒๑๗] ... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นผีหัวขาด มีตาและปากอยู่ที่อก ลอยอยู่กลางอากาศมีฝูงแร้ง ฝูงเหยี่ยว และฝูงนกตะกรุมพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งฉีกผีหัวขาดนั้นสะบัดไปมา นัยว่าผีหัวขาดนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่....”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเป็น

เพชฌฆาตผู้ฆ่าโจรชื่อหาริกะอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...”(๖)

๗. ปาปภิกขุสูตร

ว่าด้วยปาปภิกษุเปรต (ภิกษุไฟลุกท่วมตัว)

{๖๕๖}[๒๑๘] ... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นภิกษุลอยอยู่กลางอากาศ ผ้าสังฆาฏิ บาตร ประคดเอวและร่างกายของภิกษุนั้นมีไฟติดลุกโชนโชติช่วง นัยว่าภิกษุนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นเคยเป็น

ภิกษุชั่วช้าในศาสนาของพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า ...” (๗)