๓. สุวัณณนิกขสูตร เล่ม ๑๖

สาวตฺถิยํ วิหรติ... อิธาหํ ภิกฺขเว เอกจฺจํ ปุคฺคลํ เอวํ เจตสา เจโต ปริจฺจ ปชานามิ “น จายมายสฺมา๑๘๕ สุวณฺณนิกฺขสฺสาปิ เหตุ... สุวณฺณนิกฺขสตสฺสาปิ เหตุ... สิงฺคีนิกฺขสฺสาปิ เหตุ... สิงฺคีนิกฺขสตสฺสาปิ เหตุ... ปฐวิยาปิ ชาตรูปปริปูราย เหตุ... อามิสกิญฺจิกฺขเหตุปิ... ชีวิตเหตุปิ... ชนปทกลฺยาณิยาปิ เหตุ สมฺปชานมุสา ภาเสยฺยา”ติ, ตเมนํ ปสฺสามิ อปเรน สมเยน ลาภสกฺการ- สิโลเกน อภิภูตํ ปริยาทินฺนจิตฺตํ สมฺปชานมุสา ภาสนฺตํ. เอวํ ทารุโณ โข ภิกฺขเว ลาภสกฺการ- สิโลโก ฯเปฯ เอวญฺหิ โว ภิกฺขเว สิกฺขิตพฺพนฺติ. ทสมํ. ทุติโย วคฺโค. ตสฺสุทฺทานํ

เทฺว ปาตี เทฺว สุวณฺณา สิงฺคีหิ อปเร ทุเว

ปฐวี กิญฺจิกฺขชีวิตํ ชนปทกลฺยาณิยา ทสาติ.

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ...

“ภิกษุทั้งหลาย เรากำหนดรู้ใจของบุคคลบางคนในโลกนี้ด้วยใจอย่างนี้ว่า “แม้ เพราะทองคำแท่งเป็นเหตุ” ...

สูตรที่ ๓ จบ

๔. “แม้เพราะทองคำ ๑๐๐ แท่งเป็นเหตุ” ...

สูตรที่ ๔ จบ

๕. “แม้เพราะทองสิงคีเป็นเหตุ” ...

สูตรที่ ๕ จบ

๖. “แม้เพราะทองสิงคี ๑๐๐ แท่งเป็นเหตุ” ...

สูตรที่ ๖ จบ

๗. “แม้เพราะแผ่นดินที่เต็มด้วยแร่ทองคำเป็นเหตุ” ...

สูตรที่ ๗ จบ

๘. “แม้เพราะเห็นแก่ของกำนัลเพียงเล็กน้อยเป็นเหตุ” ...

สูตรที่ ๘ จบ

๙. “แม้เพราะชีวิตเป็นเหตุ” ...

สูตรที่ ๙ จบ

๑๐. “แม้เพราะนางงามประจำแคว้นเป็นเหตุ ท่านผู้นี้ก็ไม่จงใจพูดเท็จ ต่อมา เราเห็นเขาถูกลาภสักการะและความสรรเสริญครอบงำ ย่ำยีจิตแล้ว ก็พูดเท็จทั้งที่รู้อยู่ภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นสิ่งทารุณ ฯลฯ อย่างนี้ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้”

ชนปทกัลยาณีสูตรที่ ๑๐ จบ

ทุติยวรรค จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สุวัณณปาติสูตร ๒. รูปิยปาติสูตร

๓. สุวัณณนิกขสูตร ๔. สุวัณณนิกขสตสูตร

๕. สิงคินิกขสูตร ๖. สิงคินิกขสตสูตร

๗. ปฐวิสูตร ๘. อามิสกิญจิกขสูตร

๙. ชีวิตสูตร ๑๐. ชนปทกัลยาณีสูตร