พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธสังยุต มูลปัณณาสก์ · นกุลปิตวรรค
๖. ปฏิสัลลานสูตร เล่ม ๑๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๐ (Royal Thai)6/11 in นกุลปิตวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ขันธสังยุต มูลปัณณาสก์ นกุลปิตวรรค ปฏิสัลลานสูตร (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 21–21
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นความดับแห่งรูป นี้เป็นความดับแห่งเวทนา นี้เป็นความดับแห่งสัญญา นี้เป็นความดับแห่งสังขาร นี้เป็นความดับแห่งวิญญาณ”
๖. ปฏิสัลลานสูตร
ว่าด้วยการหลีกเร้นเป็นเหตุเกิดปัญญา
{๓๐} [๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงประกอบความเพียรในการหลีกเร้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้หลีกเร้นอยู่ย่อมรู้ชัดตามความเป็นจริง ก็ภิกษุย่อมรู้ชัดตามความเป็นจริงอย่างไร คือ ย่อมรู้ชัดซึ่งความเกิดและความดับแห่งรูป ...แห่งเวทนา ...แห่งสัญญา ...แห่งสังขาร ... แห่งวิญญาณ”
(พึงขยายความให้พิสดารเหมือนในสูตรที่ ๕)
๗. อุปาทานปริตัสสนาสูตร
ว่าด้วยอุปาทานทำให้เกิดความสะดุ้งและไม่สะดุ้ง
{๓๑} [๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงความสะดุ้งเพราะอุปาทานและความไม่สะดุ้งเพราะความไม่มีอุปาทานแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง”ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว
End of ๖. ปฏิสัลลานสูตร