พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธสังยุต จุลปัณณาสก์ · กุกกุฬวรรค
๙. อนัตตสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๔๐ (Royal Thai)7/12 in กุกกุฬวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ขันธสังยุต จุลปัณณาสก์ กุกกุฬวรรค อนัตตสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 236–236
สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในวิญญาณนั้นเสีย”
๙. ทุติยอนัตตสูตร
ว่าด้วยการละราคะในสิ่งที่เป็นอนัตตา สูตรที่ ๒
{๓๔๐} [๑๔๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา รูปเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในรูปนั้นเสีย เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในวิญญาณนั้นเสีย”
๑๐. ตติยอนัตตสูตร
ว่าด้วยการละฉันทราคะในสิ่งที่เป็นอนัตตา สูตรที่ ๓
{๓๔๑} [๑๔๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา รูปเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในรูปนั้นเสีย เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในวิญญาณนั้นเสีย”
๑๑. นิพพิทาพหุลสูตร
ว่าด้วยผู้มากด้วยความเบื่อหน่าย
{๓๔๒} [๑๔๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
End of ๙. อนัตตสูตร ที่ ๒