พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน · โสณเถรวรรค
๗. กังขาเรวตสูตร เล่ม ๒๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๓ (Royal Thai)7/10 in โสณเถรวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน โสณเถรวรรค กังขาเรวตสูตร (Royal Thai Volume 25 · Mahachula Volume 25 · Mahamakut Volume 44 · Chaloem Phrakiat Volume 25)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 25, pp. 256–256
๕. โสณวรรค ๘. อานันทสูตร
๗. กังขาเรวตสูตร
ว่าด้วยการละความสงสัยได้ทั้งหมด
{๑๒๓} [๔๗] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็ครั้งนั้นแล ท่านพระ กังขาเรวตะนั่งขัดสมาธิตั้งกายตรง พิจารณากังขาวิตรณวิสุทธิของตนอยู่ ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาคเจ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทอดพระเนตรเห็นท่านพระกังขาเรวตะนั่งขัดสมาธิตั้งกายตรง พิจารณากังขาวิตรณวิสุทธิของตนอยู่อย่างนั้นลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรง เปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า
ความสงสัยในอัตภาพนี้หรือในอัตภาพอื่น ในความรู้ของตนหรือในความรู้ของผู้อื่น บุคคลผู้เพ่งพินิจ มีความเพียรประพฤติพรหมจรรย์ ย่อมละได้ทั้งหมด
๘. อานันทสูตร
ว่าด้วยคนดีทำชั่วได้ยาก
{๑๒๔} [๔๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อัน เป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็ครั้งนั้นแล
- ๑กังขาวิตรณวิสุทธิ หมายถึงทั้งความบริสุทธิ์เพราะข้ามพ้นความสงสัยทั้งปวงได้โดยไม่เหลือ และ ความบริสุทธิ์โดยสิ้นเชิงจากเหล่ากิเลสอื่น ๆ ที่ตนต้องละ (ขุ.อุ.อ. ๓๓๗)
End of ๗. กังขาเรวตสูตร