๑๐. เทวทัตตสูตร เล่ม ๒๕

แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้“ภิกษุทั้งหลาย พระเทวทัตถูกอสัทธรรม ๓ ประการครอบงำย่ำยีจิต ต้องไป เกิดในอบาย ต้องไปเกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้อสัทธรรม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เทวทัตถูกความปรารถนาชั่วครอบงำย่ำยีจิต ต้องไปเกิดในอบาย ต้องไปเกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้๒. เทวทัตถูกความมีมิตรชั่วครอบงำย่ำยีจิต ต้องไปเกิดในอบาย ต้องไป เกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้๓. เมื่อยังมีมรรคผลที่ควรทำให้สูงขึ้นไป เทวทัตกลับมาถึงความเสื่อม เสียกลางคัน เพราะบรรลุคุณวิเศษขั้นต่ำภิกษุทั้งหลาย เทวทัตถูกอสัทธรรม ๓ ประการนี้แล ครอบงำย่ำยีจิต ต้อง ไปเกิดในอบาย ต้องไปเกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้”พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ใคร ๆ อย่าได้เกิดเป็นคนปรารถนาชั่ว

ไม่ว่าในกาลไหน ๆ ในโลก

เธอทั้งหลายจงรู้จักเทวทัตว่า

มีคติเหมือนกับคนปรารถนาชั่ว

เทวทัตเป็นที่ยกย่องกันว่า เป็นบัณฑิต

เป็นที่รู้กันว่า ได้อบรมตนแล้ว

เราได้ฟังมาว่า เทวทัตดุจรุ่งเรืองอยู่ด้วยยศ

เทวทัตนั้นสั่งสมความประมาท

เบียดเบียนตถาคตนั้น

จึงต้องไปเกิดในนรกอเวจี มีประตู ๔ ด้าน

น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

ผู้ใดประทุษร้ายต่อคนที่ไม่ประทุษร้าย

ผู้ไม่ทำกรรมชั่ว

บาปย่อมถูกต้องเฉพาะผู้นั้นเท่านั้น

ผู้มีจิตคิดประทุษร้าย ไม่มีความเอื้อเฟื้อ

ผู้ใดเบียดเบียนตถาคต ผู้เสด็จไปดี

มีพระทัยสงบ ด้วยการกล่าวตำหนิ

การตำหนิพระองค์ ย่อมฟังไม่ขึ้น

เปรียบเหมือนผู้ที่ตั้งใจประทุษร้ายมหาสมุทร

ด้วยยาพิษจำนวนเป็นหม้อ

เขาไม่อาจประทุษร้ายได้ เพราะมหาสมุทรน่ากลัว

ภิกษุผู้ดำเนินตามมรรคาของพระพุทธเจ้าหรือพระสาวก

พึงถึงความสิ้นทุกข์ได้

บัณฑิตทำพระพุทธเจ้าหรือพระสาวกให้เป็นกัลยาณมิตร

และคบหาท่านเหล่านั้น

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

เทวทัตตสูตรที่ ๑๐ จบ

จตุตถวรรค จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. วิตักกสูตร ๒. สักการสูตร

๓. เทวสัททสูตร ๔. ปัญจปุพพนิมิตตสูตร

๕. พหุชนหิตสูตร ๖. อสุภานุปัสสีสูตร

๗. ธัมมานุธัมมปฏิปันนสูตร ๘. อันธกรณสูตร

๙. อันตรามลสูตร ๑๐. เทวทัตตสูตร