พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ เอกนิบาต · วรรคที่ ๓
๕. สัมปชานมุสาวาทสูตร เล่ม ๒๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๓ (Royal Thai)5/7 in วรรคที่ ๓4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ เอกนิบาต วรรคที่ ๓ สัมปชานมุสาวาทสูตร (Royal Thai Volume 25 · Mahachula Volume 25 · Mahamakut Volume 45 · Chaloem Phrakiat Volume 25)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 25, pp. 356–356
๓. ตติยวรรค ๖. ทานสูตร
๕. มุสาวาทสูตร
ว่าด้วยการกล่าวเท็จโดยจงใจ
{๒๐๓} [๒๕] ความจริง. พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อบุคคลประพฤติล่วงธรรมอย่างหนึ่งแล้ว เรา กล่าวว่า ‘บาปกรรมอะไร ๆ อย่างอื่นที่เขาจะทำไม่ได้ ไม่มีเลย’ ธรรม อย่างหนึ่งนั้นคืออะไร คือ การกล่าวเท็จทั้งที่รู้อยู่”ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า
ผู้ที่ชอบพูดเท็จ ผู้ล่วงละเมิดธรรมอย่างหนึ่งได้ ไม่
เชื่อปรโลกเสียแล้ว ที่จะไม่ทำบาปเป็นไม่มี
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้นข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้
๖. ทานสูตร
ว่าด้วยการให้ทานที่มีผลมาก
{๒๐๔} [๒๖] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลายถ้าส้ตว์โลกทั้งหลายรู้ผลของการแจกจ่ายทาน เหมือนอย่างที่เรารู้ไซร้ เมื่อยังไม่ให้ทาน ก็จะไม่ยอมรับประทานก่อน และ มลทินคือความตระหนี่ก็จะไม่ครอบงำจิตของสัตว์โลกเหล่านั้นได้ สัตว์โลก
End of ๕. สัมปชานมุสาวาทสูตร