พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ เอกนิบาต · วรรคที่ ๑
๕. มักขสูตร เล่ม ๒๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๓ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ เอกนิบาต วรรคที่ ๑ มักขสูตร (Royal Thai Volume 25 · Mahachula Volume 25 · Mahamakut Volume 45 · Chaloem Phrakiat Volume 25)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 25, pp. 334–334
๑. ปฐมวรรค ๖. มานสูตร
๕. มักขสูตร
ว่าด้วยการละความลบหลู่ได้เป็นพระอนาคามี
{๑๘๓} [๕] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอละอกุศลธรรมอย่างหนึ่งเสียได้ เราขอรับรองว่าพวกเธอจะได้เป็นอนาคามีแน่นอน อกุศลธรรมอย่างหนึ่งนั้นคือ อะไร คือ พวกเธอละอกุศลธรรมอย่างหนึ่งคือมักขะ (ความลบหลู่คุณท่าน) เสียได้ เราขอรับรองว่าพวกเธอจะได้เป็นอานาคามีแน่นอน”ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนี้อความนี้ไว้แล้วจึง ตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า
ผู้ที่เห็นแจ้งรู้เท่าทันมักขะซึ่งเป็นเหตุให้เหล่าสัตว์
ผู้ลบหลู่ต้องถึงทุคติ ย่อมละมักขะนั้นได้ เมื่อละได้แล้ว
ย่อมไม่หวนกสับมายังโลกนี้อีกตลอดกาล
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้
๖. มานสูตร
ว่าด้วยการละความถือตัวได้เป็นพระอนาคามี
{๑๘๔} [๖] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า
End of ๕. มักขสูตร