บทภาชนีย์ เล่ม ๑

บทภาชนีย์

อุบาย ๔

{๓๐๔} ปล่อยสุกกะในรูปภายใน ๑ ปล่อยสุกกะในรูปภายนอก ๑ ปล่อยสุกกะในรูปทั้งที่เป็นภายในทั้งที่เป็นภายนอก ๑ ปล่อยเมื่อแอ่นสะเอวในอากาศ ๑

กาล ๕

ปล่อยเมื่อเวลาเกิดความกำหนัด ๑ ปล่อยเมื่อเวลาปวดอุจจาระ ๑ ปล่อยเมื่อเวลาปวดปัสสาวะ ๑ ปล่อยเมื่อเวลาต้องลม ๑ ปล่อยเมื่อเวลาถูกบุ้งขน ๑

วัตถุประสงค์ ๑๐

ปล่อยเพื่อหายโรค ๑ ปล่อยเพื่อความสุข ๑ ปล่อยเพื่อเป็นยา ๑ ปล่อยเพื่อให้ทาน ๑ ปล่อยเพื่อเป็นบุญ ๑ ปล่อยเพื่อบูชายัญ ๑ ปล่อยเพื่อไปสวรรค์ ๑ ปล่อยเพื่อเป็นพืชพันธุ์ ๑ ปล่อยเพื่อทดลอง ๑ ปล่อยเพื่อความสนุก ๑

เจตนา ๑๐

ปล่อยสุกกะสีเขียว ๑ ปล่อยสุกกะสีเหลือง ๑ ปล่อยสุกกะสีแดง ๑ ปล่อยสุกกะสีขาว ๑ ปล่อยสุกกะสีเหมือนเปรียง ๑ ปล่อยสุกกะสีเหมือนนํ้าท่า ๑ ปล่อยสุกกะสีเหมือนนํ้ามัน ๑ ปล่อยสุกกะสีเหมือนนมสด ๑ ปล่อยสุกกะสีเหมือนนมส้ม ๑ ปล่อยสุกกะสีเหมือนเนยใส ๑{๓๐๕} [๒๓๘] คำว่า รูปภายใน ได้แก่ รูปที่มีวิญญาณครอง เป็นภายใน

คำว่า รูปภายนอก ได้แก่ รูปที่มีวิญญาณครอง หรือรูปที่ไม่มีวิญญาณครอง เป็นภายนอก

คำว่า รูปทั้งที่เป็นภายในทั้งที่เป็นภายนอก ได้แก่ รูปทั้งสองนั้น

คำว่า เมื่อแอ่นสะเอวในอากาศ คือ เมื่อพยายามในอากาศ องค์กำเนิดจึงจะใช้การได้คำว่า เมื่อเวลาเกิดความกำหนัด คือ เมื่อถูกราคะบีบคั้นแล้ว องค์กำเนิดจึงจะใช้การได้คำว่า เมื่อเวลาปวดอุจจาระ คือ เมื่อปวดอุจจาระ องค์กำเนิดจึงจะใช้การได้คำว่า เมื่อเวลาปวดปัสสาวะ คือ เมื่อปวดปัสสาวะ องค์กำเนิดจึงจะใช้การได้คำว่า เมื่อเวลาต้องลม คือ เมื่อถูกลมโชยแล้ว องค์กำเนิดจึงจะใช้การได้คำว่า เมื่อเวลาถูกบุ้งขน คือ เมื่อถูกบุ้งขนเบียดเบียนแล้ว องค์กำเนิดจึงจะใช้การได้[๒๓๙] คำว่า เพื่อหายโรค คือ มุ่งว่าจักเป็นคนไม่มีโรค

คำว่า เพื่อความสุข คือ มุ่งว่าจักให้เกิดสุขเวทนา

คำว่า เพื่อเป็นยา คือ มุ่งว่าจักเป็นยา

คำว่า เพื่อให้ทาน คือ มุ่งว่าจักให้ทาน

คำว่า เพื่อเป็นบุญ คือ มุ่งว่าจักเป็นบุญ

คำว่า เพื่อบูชายัญ คือ มุ่งว่าจักบูชายัญ

คำว่า เพื่อไปสวรรค์ คือ มุ่งว่าจักได้ไปสวรรค์

คำว่า เพื่อเป็นพืชพันธุ์ คือ มุ่งว่าจักเป็นพืชพันธุ์

คำว่า เพื่อทดลอง คือ มุ่งจะทดลองดูว่า สุกกะจะเป็นสีเขียว สีเหลือง สีแดง สีขาว สีเหมือนเปรียง สีเหมือนนํ้าท่า สีเหมือนน้ำมัน สีเหมือนนมสด สีเหมือนนมส้ม หรือเป็นสีเหมือนเนยใสคำว่า เพื่อความสนุก คือ มีความประสงค์จะเล่น

สุทธิกสังฆาทิเสส

อุบาย ๔

{๓๐๖} [๒๔๐] ภิกษุจงใจ พยายาม ในรูปภายใน สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม ในรูปภายนอก สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม ในรูปทั้งที่เป็นภายใน ทั้งที่เป็นภายนอก สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เมื่อแอ่นสะเอวในอากาศ สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

กาล ๕

ภิกษุจงใจ พยายาม เมื่อเกิดความกำหนัด สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เมื่อปวดอุจจาระ สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เมื่อปวดปัสสาวะ สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เมื่อต้องลม สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

ภิกษุจงใจ พยายาม เมื่อถูกบุ้งขน สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

วัตถุประสงค์ ๑๐

ภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสส... เพื่อความสุข สุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสส