พระวินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์ · ลสุณวรรค
สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์ เล่ม ๓
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๔–๑๕๖ (Royal Thai)2/10 in ลสุณวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระวินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์ (Royal Thai Volume 3 · Mahachula Volume 3 · Mahamakut Volume 5 · Chaloem Phrakiat Volume 3)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 3, pp. 136–137
ฉันกระเทียมที่ปรุงลงในเนื้อ ๑ ฉันกระเทียมเจียวนํ้ามัน ๑ ฉันกระเทียม ที่ปรุงลงในนํ้าพุทรา ๑ฉันกระเทียมที่ปรุงลงในแกงอ่อม ๑ ภิกษุณีผู้ วิกลจริต ๑ ภิกษุณีผู้เป็นต้นบัญญัติ ๑ ภิกษุณีเหล่านี้ไม่ต้องอาบัติแล
จบ สิกขาบทที่ ๑
สิกขาบทที่ ๒
เรื่องภิกษุณีถอนขนในที่แคบ
{๑๕๔} [๗๙๘] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหาร เชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ภิกษุณีฉัพพัคคีย์ให้ถอนขนในที่แคบแล้วเปลือยกายอาบนํ้าท่าเดียวกันกับ พวกหญิงแพศยาในแม่นํ้าอจิรวดี พวกหญิงแพศยาพากันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า“ไฉนภิกษุณีทั้งหลายจึงได้ให้ถอนขนในที่แคบเหมือนพวก หญิงคฤหัสถ์ผู้บริโภคกามเล่า”ภิกษุณีทั้งหลายได้ยินหญิงแพศยาเหล่านั้นพากันเพ่งโทษติเตียน โพนทะนาว่า “ไฉนพวกภิกษุณีฉัพพัคคีย์จึงได้ให้ถอนขนในที่แคบ ...
ทรงประชุมสงฆ์สอบถามแล้วบัญญัติสิกขาบท
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสอบถามภิกษุทั้งหลายว่า“ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลาย ทราบมาว่าพวกภิกษุณีฉัพพัคคีย์ได้ให้ถอนขนในที่แคบ จริงหรือ”
ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “จริง พระพุทธเจ้าข้า”
พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงตำหนิว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ไฉนพวก ภิกษุณีฉัพพัคคีย์จึงได้ให้ถอนขนในที่แคบเล่าการกระทำของพวกภิกษุณี ฉัพพัคคีย์นั้นนั่นไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของปวงชนที่ยังไม่เลื่อมใส ...
ดูก่อนภิกษุทั้งหลายก็แลภิกษุณีทั้งหลายจงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดง อย่างนี้ว่า
พระพุทธบัญญัติ
[๗๙๙] อนึ่ง ภิกษุณีใดให้ถอนขนในที่แคบ เป็นปาจิตตีย์
สิกขาบทวิภังค์
{๑๕๕} [๘๐๐] คำว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ภิกษุณีใด คือ ผู้เช่นใด ...
คำว่า ภิกษุณี ความว่า ที่ชื่อว่าภิกษุณี เพราะว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ทรง ประสงค์ว่า ‘ภิกษุณี’ ในข้อความตอนนี้
ที่ชื่อว่า ที่แคบ หมายถึง บริเวณรักแร้ทั้งสองข้าง และองค์กำเนิด คำว่า ให้ถอน คือ ให้ถอนขนแม้เสันเดียว ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ให้ ถอนขนแม้หลายเส้น ก็ต้องอาบัติปาจิตตีย์
อนาปัตติวาร
{๑๕๖} [๘๐๑] ภิกษุณีให้ถอนเพราะมีเหตุอาพาธ ๑ภิกษุณีผู้วิกลจริต ๑ ภิกษุณีผู้เป็นต้นบัญญัติ ๑ ภิกษุณีเหล่านี้ไม่ต้องอาบัติแล
จบ สิกขาบทที่ ๒
สิกขาบทที่ ๓
เรื่องภิกษุณีตบอวัยวะเพศกันด้วยฝ่ามือ
{๑๕๗} [๘๐๒] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหาร เชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล
- ๑เหตุอาพาธ ในสิกขาบทนี้หมายถึงโรคผิวหนังที่ทำให้เกิดอาการคัน (วิ.อ. ๒/๔๘๙)
End of สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์