พระวินัยปิฎก ปริวาร มหาวิภังค์ ๑๖ มหาวาร · กตาปัตติวารที่ ๒
คำถามและคำตอบในปาฏิเทสนียกัณฑ์ เล่ม ๘
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๘๓–๓๘๖ (Royal Thai)5/6 in กตาปัตติวารที่ ๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระวินัยปิฎก ปริวาร มหาวิภังค์ ๑๖ มหาวาร กตาปัตติวารที่ ๒ คำถามและคำตอบในปาฏิเทสนียกัณฑ์ (Royal Thai Volume 8 · Mahachula Volume 8 · Mahamakut Volume 10 · Chaloem Phrakiat Volume 8)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 8, pp. 143–144
๖. ปาฏิเทสนียกัณฑ์
คำถามและคำตอบในปาฏิเทสนียกัณฑ์
สิกขาบทที่ ๑
{๓๘๓} [๑๗๔] ถาม : ภิกษุรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดีด้วยมือของตน จากมือของภิกษุณีผู้มิใช่ญาติผู้เข้าไปสู่ละแวกบ้านมาฉัน ต้องอาบัติเท่าไร
ตอบ : ภิกษุรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดีด้วยมือของตน จากมือของภิกษุณีผู้มิใช่ญาติผู้เข้าไปสู่ละแวกบ้านมาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับด้วยมุ่งจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืนภิกษุรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดีด้วยมือของตน จากมือของภิกษุณีผู้มิใช่ญาติผู้เข้าไปสู่ละแวกบ้านมาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัวเหล่านี้
สิกขาบทที่ ๒
{๓๘๔} ภิกษุไม่ห้ามภิกษุณีผู้แนะนำให้เขาถวายแล้วฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับด้วยมุ่งจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืน
สิกขาบทที่ ๓
{๓๘๕} ภิกษุรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดีในตระกูลที่สงฆ์สมมติว่าเป็นเสกขะด้วยมือของตนมาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับด้วยมุ่งจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืน
สิกขาบทที่ ๔
{๓๘๖} ถาม : ภิกษุอยู่ในเสนาสนะป่าเปลี่ยว รับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี อันเขาไม่ได้บอกให้รู้ก่อนด้วยมือของตนภายในวัดที่อยู่มาฉัน ต้องอาบัติเท่าไหร่
ตอบ : ภิกษุอยู่ในเสนาสนะป่าเปลี่ยว รับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี อันเขาไม่ได้บอกให้รู้ก่อนด้วยมือของตน ภายในวัดที่อยู่มาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับด้วยมุ่งจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืนภิกษุอยู่ในเสนาสนะป่าเปลี่ยวรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี อันเขาไม่ได้บอกให้รู้ก่อนด้วยมือของตนภายในวัดที่อยู่มาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัวเหล่านี้
จบ ปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบท
๗. เสขิยกัณฑ์
คำถามและคำตอบในเสขิยกัณฑ์
๑. ปริมัณฑลวรรค
{๓๘๗} [๑๗๕] ถาม : ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อนุ่งผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลัง ต้องอาบัติเท่าไร
ตอบ : ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อนุ่งผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลัง ต้องอาบัติ ๑ ตัว คือ ทุกกฏ ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อนุ่งผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลัง ต้องอาบัติ ๑ ตัวนี้{๓๘๘} ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อห่มผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลัง ต้องอาบัติ ๑ ตัว คือ ทุกกฏ
{๓๘๙} ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อเดินเปิดกายในละแวกบ้าน ต้องอาบัติ ๑ ตัว คือ ทุกกฏ
{๓๙๐} ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อนั่งเปิดกายในละแวกบ้าน ต้องอาบัติ ๑ ตัว คือ ทุกกฏ
End of คำถามและคำตอบในปาฏิเทสนียกัณฑ์