สมุจจยวารที่ ๘ เล่ม ๘

{๗๘๖} ถาม : อาบัติของภิกษุณีผู้ขอนมเปรี้ยวมาฉันระงับด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗

ตอบ : อาบัติของภิกษุณีผู้ขอนมเปรี้ยวมาฉันระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัยกับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มี

จบ สมถวารที่ ๗

๘. สมุจจยวาร

{๗๘๗} [๒๔๖] ถาม : ภิกษุณีผู้กำหนัดยินดีการจับต้องกายของบุรุษผู้กำหนัด ต้องอาบัติเท่าไร

ตอบ : ภิกษุณีผู้กำหนัดยินดีการจับต้องกายของบุรุษผู้กำหนัด ต้องอาบัติ ๓ ตัว คือ (๑) ยินดีการจับต้องอวัยวะใต้รากขวัญลงมา เหนือหัวเข่าขึ้นไป ของบุรุษผู้กำหนัด ต้องอาบัติปาราชิก (๒) ยินดีการจับต้องอวัยวะเหนือรากขวัญขึ้นไป ใต้หัวเข่าลงมา ต้องอาบัติถุลลัจจัย (๓) ยินดีการจับต้องของเนื่องด้วยกาย ต้องอาบัติทุกกฏ ภิกษุณีผู้กำหนัดยินดีการจับต้องกายของบุรุษผู้กำหนัด ต้องอาบัติ ๓ ตัวเหล่านี้ถาม : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติอะไร บรรดาวิบัติ ๔ สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติกองไหน บรรดากองอาบัติ ๗ เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐานเท่าไร บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ เป็นอธิกรณ์ไหน บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗

ตอบ : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติ ๒ บรรดาวิบัติ ๔ คือ เป็นศีลวิบัติก็มี เป็นอาจารวิบัติก็มี สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติ ๓ บรรดากองอาบัติ ๗

คือ ด้วยกองอาบัติปาราชิกก็มี ด้วยกองอาบัติถุลลัจจัยก็มี ด้วยกองอาบัติทุกกฏก็มี เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐาน ๑ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ คือ เกิดทางกายกับจิต มิใช่ทางวาจา จัดเป็นอาปัตตาธิกรณ์ บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัยกับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มี

{๗๘๘} ถาม : ภิกษุณีขอนมเปรี้ยวมาฉัน ต้องอาบัติเท่าไร

ตอบ : ภิกษุณีขอนมเปรี้ยวมาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับประเคนด้วยมุ่งว่าจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืน ภิกษุณีขอนมเปรี้ยวมาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัวเหล่านี้

ถาม : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติอะไร บรรดาวิบัติ ๔ สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติกองไหน บรรดากองอาบัติ ๗ เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐานเท่าไร บรรดาสมุฏฐานแห่งอ่าบัติ ๖ เป็นอธิกรณ์อะไร บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗

ตอบ : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติ ๑ บรรดาวิบัติ ๔ คือ อาจารวิบัติ สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติ ๒ บรรดากองอาบัติ ๗ คือ ด้วยกองอาบัติ ปาฏิเทสนียะก็มี ด้วยกองอาบัติทุกกฏก็มี เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐาน ๔ บรรดา สมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ คือ เกิดทางกาย มิใช่ทางวาจา มิใช่ทางจิตก็มี เกิดทางกายกับวาจา มิใช่ทางจิตก็มี เกิดทางกายกับจิต มิใช่วาจาก็มี เกิดทางกายวาจาและจิตก็มี เป็นอาปัตตาธิกรณ์ บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัยกับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มี

จบ สมุจจยวารที่ ๘

๑. กัตถบัญญัติวาร ๑. ปาราชิกกัณฑ์

{๗๘๙} [๒๔๗] ถาม : พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงรู้เห็นเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธะพระองค์นั้นทรงบัญญัติปาราชิกเพราะปัจจัยคือยินดีการจับต้องกาย ที่ไหนตอบ : ทรงบัญญัติที่พระนครสาวัตถี

ถาม : ทรงปรารภใคร

ตอบ : ทรงปรารภภิกษุณีสุนทรีนันทา

ถาม : เพราะเรื่องอะไร

ตอบ : เพราะเรื่องที่ภิกษุณีสุนทรีนันทากำหนัดยินดีการจับต้องกาย ของบุรุษผู้กำหนัดถาม : ปาราชิกสิกขาบทที่ ๕ นั้นมีบัญญัติ อนุบัญญัติ อนุปันนบัญญัติไหม

ตอบ : มี ๑ บัญญัติ อนุบัญญัติ อนุปันนบัญญัติไม่มีในปาราชิก สิกขาบทที่ ๕ นั้นถาม : มีสัพพัตถบัญญัติ ปเทสบัญญัติไหม

ตอบ : มีแต่สัพพัตถบัญญัติ

ถาม : มีสาธารณบัญญัติ อสาธารณบัญญัติไหม

ตอบ : มีแต่อสาธารณบัญญัติ

ถาม : มีเอกโตบัญญัติ อุภโตบัญญัติไหม

ตอบ : มีแต่เอกโตบัญญัติ