หัวข้อประจำขันธกะ เล่ม ๖

อปฺปฏิจฺฉนฺนา เอกาห- ทฺวีห ตีห จตูห จ,

ปญฺจาหปกฺขทสนฺนํ อาปตฺติมาห มหามุนิ.

สุทฺธนฺโต วิพฺภมนฺโต ปริมาณมุขํ เทฺว ภิกฺขู

ตตฺถ สญฺญิโน เทฺว ยถา เวมติกา ตเถว จ.

มิสฺสกทิฏฺฐิโน เทฺว จ อสุทฺธิเกกทิฏฺฐิโน.

เทฺว เจว สุทฺธทิฏฺฐิโน.

ตเถว จ เอโก ฉาเทติ อถ มกฺขมเตน จ

อุมฺมตฺตกเทสนญฺจ มูลฏฺฐารส วิสุทฺธโต.

อาจริยานํ วิภชฺชปทานํ (๑) ตมฺพปณฺณิทีปปสาทกานํ

มหาวิหารวาสีนํ วาจนา สทฺธมฺมฏฺฐิติยาติฯ

สมุจฺจยกฺขนฺธโก นิฏฺฐิโต.

หมวดว่าด้วยอาบัติไม่ได้ปิดไว้ อาบัติปิดไว้ ๑ วัน อาบัติปิดไว้ ๒ วัน อาบัติปิดไว้ ๓ วัน อาบัติปิดไว้ ๔ วันอาบัติปิดไว้ ๕ วัน อาบัติปิดไว้ ๑๐ วันเป็นต้น อาบัติปิดไว้

หลายเดือน มหาสุทธันตปริวาสเพื่ออาบัติทั้งหลาย ภิกษุสึก

อาบัติมีจำนวนนับได้ ภิกษุ ๒ รูป มีความสงสัย มีความเห็น

ว่าเจือกัน มีความเห็นว่าเจือและไม่เจือ มีความเห็นในกอง

อาบัติไม่ล้วนเทียว และมีความเห็นว่าเช่นนั้นเหมือนกัน

รูปหนึ่งปิด รูปหนึ่งไม่ปิด ภิกษุหลีกไป วิกลจริต กำลัง

แสดงพระปาติโมกข์ ความหมดจดและไม่หมดจด

ในการชักเข้าหาอาบัติเดิม ๑๘ อย่าง นี้เป็นนิพนธ์ของ

พวกอาจารย์ผู้อยู่ในมหาวิหาร ผู้จำแนกบท ผู้ยังชาวเกาะ

ตามพปัณณิให้เสื่อมใสแต่งไว้ เพื่อความมั่นคงแห่ง

พระสัทธรรม

สมุจจยขันธกะ จบ