สังสัฏฐวาร เล่ม ๔๒

โลกิยํ ธมฺมํ สํสฏฺโฐ โลกิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. โลกิยํ เอกํ ขนฺธํ สํสฏฺฐา ตโย ขนฺธา ฯเปฯ เทฺว ขนฺเธ ฯเปฯ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ฯเปฯ (๑)

โลกุตฺตรํ ธมฺมํ สํสฏฺโฐ โลกุตฺตโร ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. โลกุตฺตรํ เอกํ ขนฺธํ สํสฏฺฐา ตโย ขนฺธา ฯเปฯ เทฺว ขนฺเธ ฯเปฯ (๑)

(สํสฏฺฐวาโร เอวํ วิตฺถาเรตพฺโพ, สหคณนาหิ เทฺว ปญฺหา.) (สมฺปยุตฺตวาโร สํสฏฺฐวารสทิโส.) ๑๒. โลกิยทุก ๗. ปญฺหาวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร

สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะเกิดระคนกับสภาวธรรมที่เป็นโลกิยะเพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ ขันธ์ ๓ เกิดระคนกับขันธ์ ๑ ที่เป็นโลกิยะ ฯลฯ เกิดระคนกับ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ (๑)สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระเกิดระคนกับสภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระเพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ ขันธ์ ๓ เกิดระคนกับขันธ์ ๑ ที่เป็นโลกุตตระ ฯลฯ เกิดระคนกับขันธ์ ๒ ฯลฯ (๑) (พึงขยายสังสัฏฐวารให้พิสดารอย่างนี้ พร้อมทั้งการนับ มี ๒ วาระ)

(สัมปยุตตวารเหมือนกับสังสัฏฐวาร)