พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจยวิภังควาร
อนันตรปัจจัย เล่ม ๔๐
Text layerBuddha’s wordsItems ๕ (Royal Thai)4/24 in ปัจจยวิภังควาร4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ ปัจจยวิภังควาร อนันตรปัจจัย (Royal Thai Volume 40 · Mahachula Volume 40 · Mahamakut Volume 85 · Chaloem Phrakiat Volume 40)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 40, pp. 9–12
สภาวธรรมคือจิตและเจตสิกใด ๆ ปรารภสภาวธรรมใด ๆ เกิดขึ้น สภาวธรรมนั้น ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม (คือ จิตและเจตสิก) นั้น ๆ โดย อารัมมณปัจจัย{๔} [๓] อธิปติปัจจัย คือ ฉันทาธิปติเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมอันสัมปยุต ด้วยฉันทะและรูปซึ่งมีสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยฉันทะนั้นเป็นสมุฏฐานโดย อธิปติปัจจัย
- ทั้งติกมาติกาและทุกมาติกานี้มีบทบาทสำคัญต่อคัมภีร์ปัฏฐานโดยใช้เป็นเครื่อง กำหนดชื่อของปัฏฐานทั้ง ๖ ภาค กล่าคือ (๑) ปัฏฐานที่แสดงปัจจัยโดยยึด ติกมาติกาเป็นหลัก เรียกว่า ติกปัฏฐาน (๒) ปัฏฐานที่แสดงโดยยึดทุกมาติกาเป็นหลัก เรียกว่า ทุกปัฏฐาน (๓) ปัฏฐานที่แสดงโดยนำทุกมาติกามารวมเข้าใน ติกมาติกา เรียกว่า ทุกติกปัฏฐาน (๔) ปัฏฐานที่แสดงโดยนำติกมาติกามารวม เข้าในทุกมาติกา เรียกว่า ติกทุกปัฏฐาน (๕) ปัฏฐาที่แสดงโดยนำติกมาติกามา รวมเข้าด้วยกันกับติกมาติกา เรียกว่า ติกติกปัฏฐาน (๖) ปัฏฐานที่แสดงโดยนำ ทุกมาติกามารวมเข้าด้วยกันกับทุกมาติกา เรียกว่า ทุกทุกปัฏฐาน
- ๔. ส่วนที่เป็นวิธีการ คือ หลักเกณฑ์ที่ใช้เป็นข้อกำหนดในการดำเนินเนื้อหาของแต่ละปัฏฐาน ซึ่งประกอบด้วย วาระย่อย ๗ วาร คือ
- ๔.๑ ปฏิจจวาร หมายถึงวาระที่ยกสภาวธรรมที่เป็นเหตุเป็นผลกันขึ้นแสดงโดย ใช้คำว่า “ปฏิจฺจ : อาศัย” เชื่อมความ เช่น กุสลํ ธมฺมํ ปฏิจุจ กุสโล ธมโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา : สภาวธรรมที่เป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ข้อ ๕๓)
- ๔.๒ สหชาตวาร หมายถึงวาระที่ยกสภาวธรรมที่เป็นเหตุเป็นผลกันขึ้นแสดงโดยใช้คำว่า “สหชาโต : เกิดร่วมกับ” เชื่อมความ เช่น กุสสํ ธมฺมํ สหชาโต กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา : สภาวธรรมที่เป็นกุศลเกิดร่วมกับ สภาวธรรมที่เป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ข้อ ๒๓๔)
- ๔.๓ ปัจจยวาร หมายถึงวาระที่ยกสภาวธรรมที่เป็นเหตุเป็นผลกันขึ้นแสดงโดยใช้คำว่า “ปจฺจยา : ทำ...ให้เป็นปัจจัย” เชื่อมความ เช่น กุสลํ ธมฺมํ ปจฺจยา กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: สภาวธรรมที่เป็นกุศลทำสภาว ธรรมที่เป็นกุศลให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ข้อ ๒๔๓)
- ๔.๔ นิสสยวาร หมายถึงวาระที่ยกสภาวธรรมที่เป็นเหตุเป็นผลกันขึ้นแสดงโดย ใช้คำว่า “นิสฺสาย : อิงอาศัย” เชื่อมความ เช่น กุสลํ ธมฺมํ นิสฺสาย
วิริยาธิปติเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยวิริยะและรูปซึ่งมีสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยวิริยะนั้นเป็นสมุฏฐานโดยอธิปติปัจจัยจิตตาธิปติเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยจิตและรูปซึ่งมีสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยจิตนั้นเป็นสมุฏฐานโดยอธิปติปัจจัยวิมังสาธิปติเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยวิมังสาและรูปซึ่งมีสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยวิมังสานั้นเป็นสมุฏฐานโดยอธิปติปัจจัย
- กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา : สภาวธรรมที่เป็นกุศลอิงอาศัย สภาวธรรมที่เป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ข้อ ๓๒๙)
- ๔.๕ สังสัฏฐวาร หมายถึงวาระที่ยกสภาวธรรมที่เป็นเหตุเป็นผลกันขึ้นแสดงโดย ใช้คำว่า “สํสฏฺโฐ : ระคนกับ” เชื่อมความ เช่น กุสลํ ธมฺมํ สํสฏฺโฐ กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา : สภาวธรรมที่เป็นกุศลระคนกับสภาวธรรม ที่เป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ข้อ ๓๓๘)
- ๔.๖ สัมปยุตตวาร หมายถึงวาระที่ยกสภาวธรรมที่เป็นเหตุเป็นผลกันขึ้นแสดง โดยใช้คำว่า “สมฺปยุตฺโต : สัมปยุต(ประกอบ)กับ” เชื่อมความ เช่น กุสลํ ธมฺมํ สมฺปยุตฺโต กุสโส ธมฺโม อุปปชฺชติ เหตุปจฺจยา : สภาวธรรมที่ เป็นกุศลสัมปยุตกับสภาวธรรมที่เป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ข้อ ๓๙๓)
- ๔.๗ ปัญหาวาร หมายถึงวาระที่ยกปัญหา ๔๙ ข้อในปุจฉาวารขึ้นแสดงโดยปรับเปลี่ยนข้อความใหม่ เช่น ข้อความในปุจฉาวาร กุสลํ ธมมํ ปฏิจฺจ กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: สภาวธรรมที่เป็นกุศลอาสัยสภาวธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ข้อ ๕๔) ในปัญหาวาร ปรับเปลี่ยนเป็น กุสโล ธมฺโม กุสลสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย : สภาวธรรมที่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลโดยเหตุปัจจัย (ข้อ ๔๐๑)
- คัมภีร์ปัฏฐานนี้ท่านอธิบายค่อนข้างละเอียดเฉพาะภาคต้น ๆ เท่านั้น ภาคหลัง ๆ ท่านแส ดงไว้แต่หัวข้อหรือนัย และทิ้งไว้ให้ผู้อ่านที่เข้าใจนัยนั้นแล้วสามารถไปจำแนกแจกแจงโดยพิสดารเอง โดยเฉพาะปัฏฐานภาคที่ ๖ เล่มที่ ๔๕ ซึ่งเป็นเล่มสุดท้าย ท่านแสดงไว้ย่นย่อที่สุด แม้กระนั้นก็ยังเป็นเล่มหนังสือใหญ่ถึง ๖ เล่ม (จำนวน ๔,๖๑๑ หน้ากระดาษ) แต่ถ้าอธิบาย โดยพิสดารทั้งหมด ก็จะเป็นเล่มหนังสืออีกมากมายหลายเท่าตัว อย่างไรก็ตาม เนื้อหาสาระ ของคัมภีร์ปัฏฐานนั้นมีนัยกว้างขวางลุ่มลึกที่สุด โบราณาจารย์จึงสมญานามคัมภีร์ปัฏฐานนี้อีก ชื่อหนึ่งว่า อนันตนยสมันตปัฏฐานมหาปกรณ์ แปลว่า มหาคัมภีร์ปัฏฐานอันรายล้อมด้วยนัย อนันต์ หมายถึงเป็นตำราขนาดใหญ่ ที่ใหญ่ทั้งโดยขนาดและโดยความสำคัญของเนื้อหา
สภาวธรรมคือจิตและเจตสิกใด ๆ กระทำสภาวธรรมใด ๆ ให้เป็นอารมณ์อย่างหนักแน่นเกิดขึ้น สภาวธรรมนั้น ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม (คือจิตและเจตสิก) นั้น ๆ โดยอธิปติปัจจัย
[๔] อนันตรปัจจัย คือ จักขุวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วย จักขุวิญญาณนั้นเป็นปัจจัยแก่มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัย มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นเป็นปัจจัยแก่มโนวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนวิญญาณธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัยโสตวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยโสตวิญญาณธาตุนั้นเป็นปัจจัยแก่มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัย มโนธาตุและสภาธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นเป็นปัจจัยแก่มโนวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนวิญญาณธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัยฆานวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยฆานวิญญาณนั้นเป็นปัจจัยแก่มโนธาตุและสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัย มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนวิญญาณธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัย
ชิวหาวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยชิวหาวิญญาณธาตุนั้นเป็นปัจจัยแก่่มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัย มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นเป็นปัจจัยแก่มโนวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัยกายวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยกายวิญญาณธาตุ นั้นเป็นปัจจัยแก่มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัย มโนธาตุและสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นเป็นปัจจัย แก่มโนวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุตด้วยมโนธาตุนั้นโดยอนันตรปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดหลัง ๆ โดยอนันตรปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดก่อน ๆ เป็น ปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเกิดหลัง ๆ โดยอนันตรปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเกิดหลัง ๆ โดยอนันตรปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเกิดหลัง ๆ โดยอนันตรปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเกิดหลัง ๆ โดยอนันตรปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดหลัง ๆ โดยอนันตรปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเกิดหลัง ๆ โดยอนันตรปัจจัยสภาวธรรมคือจิตและเจตสิกใด ๆ เกิดขึ้นในลำดับแห่งสภาวธรรมใด ๆ สภาวธรรมนั้น ๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมคือจิตและเจตสิกนั้น ๆ โดย อนันตรปัจจัย
{๖}[๕] สมนันตรปัจจัย คือ จักขุวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุต ด้วยจักขุวิญญาณธาตุนั้นเป็นปัจจัยแก่มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุต ด้วยมโนธาตุนั้นโดยสมนันตรปัจจัย มโนธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุต ด้วยมโนธาตุนั้นเป็นปัจจัยแก่มโนวิญญาณธาตุและสภาวธรรมอันสัมปยุต ด้วยมโนวิญญาณธาตุนั้นโดยสมนันตรปัจจัย
End of อนันตรปัจจัย