ปิฏฐิทุกะ เล่ม ๓๔

๘๑. กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ

กิเลสา เจว ธมฺมา กิเลสสมฺปยุตฺตา จ ธรรมเป็นกิเลสและสัมปยุตด้วยกิเลส (๑๒๕๗, ๑๕๗๗)กิเลสสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา โน จ กิเลสา ธรรมสัมปยุตด้วยกิเลส แต่ไม่เป็นกิเลส (๑๒๕๘, ๑๕๗๘)

๘๒. กิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกทุกะ

กิเลสวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา สงฺกิเลสิกาปิ ธรรมวิปปยุตจากกิเลส แต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส (๑๒๕๙, ๑๕๗๙)(กิเลสวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) อสงฺกิเลสิกาปิ ธรรมวิปปยุตจากกิเลสและ ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส (๑๒๖๐, ๑๕๘๐)

จบ กิเลสโคจฉกะ

ปิฏฐิเทุกะ

หมวดที่ ๑๓ มี ๑๘ ทุกะ คือ

๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ

ทสฺสเนน ปหาตพฺพา ธมฺมา ธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ (๑๒๖๑, ๑๕๘๑)

น ทสฺสเนน ปหาตพฺพา ธมฺมา ธรรมอันโสดาปัตติมรรคไม่พึงประหาณ (๑๒๖๕, ๑๕๘๒)

๘๔. ภาวนายปหาตัพพทุกะ

ภาวนาย ปหาตพฺพา ธมฺมา ธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ (๑๒๖๖, ๑๕๘๓)น ภาวนาย ปหาตพฺพา ธมฺมา ธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ ไม่พึงประหาณ (๑๒๖๗, ๑๕๘๔)

๘๕. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ

ทสฺสเนน ปหาตพฺพเหตุกา ธมฺมา ธรรมมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ (๑๒๖๘, ๑๕๘๕)น ทสฺสเนน ปหาตพฺพเหตุกา ธมฺมา ธรรมไม่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ (๑๒๗๒, ๑๕๘๖)

๘๖. ภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ

ภาวนาย ปหาตพฺพเหตุกา ธมฺมา ธรรมมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ (๑๒๗๓, ๑๕๘๗)น ภาวนาย ปหาตพฺพเหตุกา ธมฺมา ธรรมไม่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ (๑๒๗๔, ๑๕๘๘)

๘๗. สวิตักกทุกะ

สวิตกฺกา ธมฺมา ธรรมมีวิตก (๑๒๗๕, ๑๕๘๙)

อวิตกฺกา ธมฺมา ธรรมไม่มีวิตก (๑๒๗๖, ๑๕๙๐)

๘๘. สวิจารทุกะ

สวิจารา ธมฺมา ธรรมมีวิจาร (๑๒๗๗, ๑๕๙๑)

อวิจารา ธมฺมา ธรรมไม่มีวิจาร (๑๒๗๘, ๑๕๙๒)

๘๙. สัปปีติกทุกะ

สปฺปีติกา ธมฺมา ธรรมมีปีติ (๑๒๗๙, ๑๕๙๓)

อปฺปีติกา ธมฺมา ธรรมไม่มีปีติ (๑๒๘๐, ๑๕๙๔)

๙๐. ปีติสหคตทุกะ

ปีติสหคตา ธมฺมา ธรรมสหรคตด้วยปีติ (๑๒๘๑, ๑๕๙๕)

น ปีติสหคตา ธมฺมา ธรรมไม่สหรคตด้วยปีติ (๑๒๘๒, ๑๕๙๖)

๙๑. สุขสหคตทุกะ

สุขสหคตา ธมฺมา ธรรมสหรคตด้วยสุขเวทนา (๑๒๘๓, ๑๕๙๗)

น สุขสหคตา ธมฺมา ธรรมไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา (๑๒๘๔, ๑๕๙๘)

๙๒. อุเปกขาสหคตทุกะ

อุเปกฺขาสหคตา ธมฺมา ธรรมสหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา (๑๒๘๕, ๑๕๙๙)น อุเปกฺขาสหคตา ธมฺมา ธรรมไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา (๑๒๘๖, ๑๖๐๐)

๙๓. กามาวจรทุกะ

กามาวจรา ธมฺมา ธรรมเป็นกามาวจร (๑๒๘๗, ๑๖๐๑)

น กามาวจรา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นกามาวจร (๑๒๘๘, ๑๖๐๒)

๙๔. รูปาวจรทุกะ

รูปาวจรา ธมฺมา ธรรมเป็นรูปาวจร (๑๒๘๙, ๑๖๐๓)

น รูปาวจรา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นรูปาวจร (๑๒๙๐, ๑๖๐๔)

๙๕. อรูปาวจรทุกะ

อรูปาวจรา ธมฺมา ธรรมเป็นอรูปาวจร (๑๒๙๑, ๑๖๐๕)

น อรูปาวจรา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอรูปาวจร (๑๒๙๒, ๑๖๐๖)

๙๖. ปริยาปันนทุกะ

ปริยาปนฺนา ธมฺมา ธรรมที่นับเนื่องในวัฏฏทุกข์ (๑๒๙๓, ๑๖๐๗)

อปริยาปนฺนา ธมฺมา ธรรมที่ไม่นับเนื่องในวัฏฏทุกข์ (๑๒๙๔, ๑๖๐๘)

๙๗. นิยยานิกทุกะ

นิยฺยานิกา ธมฺมา ธรรมเป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ (๑๒๙๕, ๑๖๐๙)อนิยฺยานิกา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ (๑๒๙๖, ๑๖๑๐)

๙๘. นิยตทุกะ

นิยตา ธมฺมา ธรรมให้ผลแน่นอน (๑๒๙๗, ๑๖๑๑)

อนิยตา ธมฺมา ธรรมให้ผลไม่แน่นอน (๑๒๙๘, ๑๖๑๒)

๙๙. สอุตตรทุกะ

สอุตฺตรา ธมฺมา ธรรมมีธรรมอื่นยิ่งกว่า (๑๒๙๙, ๑๖๑๓)

อนุตฺตรา ธมฺมา ธรรมไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า (๑๓๐๐, ๑๖๑๔)

๑๐๐. สรณทุกะ

สรณา ธมฺมา ธรรมเกิดกับกิเลสอันเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ (๑๓๐๑, ๑๖๑๕)อรณา ธมฺมา ธรรมไม่เกิดกับกิเลสอันเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ (๑๓๐๒, ๑๖๑๖)

จบ ปิฏฐิทุกะ

จบ อภิธรรมมาติกา ๑๐๐ ทุกะ

สุตตันติกมาติกา ๔๒ ทุกะ

๑๐๑. วิชชาภาคีทุกะ

วิชฺชาภาคิโน ธมฺมา ธรรมเป็นไปในส่วนวิชชา (๑๓๐๓)

อวิชฺชาภาคิโน ธมฺมา ธรรมเป็นไปในส่วนอวิชชา (๑๓๐๔)

๑๐๒. วิชชูปมทุกะ

วิชฺชูปมา ธมฺมา ธรรมเหมือนฟ้าแลบ (๑๓๐๕)

วชิรูปมา ธมฺมา ธรรมเหมือนฟ้าผ่า (๑๓๐๖)

๑๐๓. พาลทุกะ

พาลา ธมฺมา ธรรมทำให้เป็นพาล (๑๓๐๗)

ปณฺฑิตา ธมฺมา ธรรมทำให้เป็นบัณฑิต (๑๓๐๘)

๑๐๔. กัณหทุกะ

กณฺหา ธมฺมา ธรรมดำ (๑๓๐๙)

สุกฺกา ธมฺมา ธรรมขาว (๑๓๑๐)

๑๐๕. ตปนิยทุกะ

ตปนียา ธมฺมา ธรรมทำให้เร่าร้อน (๑๓๑๑)

อตปนียา ธมฺมา ธรรมไม่ทำให้เร่าร้อน (๑๓๑๒)

๑๐๖. อธิวจนทุกะ

อธิวจนา ธมฺมา ธรรมเป็นชื่อ (๑๓๑๓)

อธิวจนปถา ธมฺมา ธรรมเป็นเหตุของธรรมเป็นชื่อ (๑๓๑๓)